Sunday, July 29, 2018

Ιστορίες της περασμενης εβδομάδας vol 14


Ζόρικη εβδομάδα... όχι απο άποψη δουλειάς... Δουλειά τέλος, όλοι είναι πλέον επισήμως διακοπές...
Ξεκινήσαμε όμορφα όμως, δεν έχω παράπονο.


Βλέπω τον παλιό μου μαθητή τον Αλέξανδρο στο Ινστα, μιλάμε λίγο και ανακαλύπτω ότι δουλεύει σε ένα καφέ 3 λεπτά από το σπίτι μου.
Ε, δεν ήθελα πολύ, παίρνω την φίλη μου την Ειρήνη (που δεν πολυβγαίνει φωτογραφίες) και πάμε!!
Ο Αλέξανδρος ξεκίνησε μαθήματα όταν ήταν τρίτη-τετάρτη δημοτικού και συνεχίσαμε μέχρι δευτέρα λυκείου. Ένας πανέξυπνος αλλά και πολύ ζωηρός και πολύυυυ τεμπελάκος. Μου έβγαζε την ψυχή. Τον αγαπάω όμως πολύ. 18 πλέον αλλά το ίδιο ζουζούνος! Χάρηκα πολύ που τον είδα και πάλι!



Μιλώντας για μαθητές, ήρθε και το αγαπημένο μου ζευγάρι από το Κάρντιφ! Καμιά φορά, όταν έχεις κάνει μάθημα σε όλη την οικογένεια, παιδιά, ξαδέρφια, φίλους κτλ και περνάς τόσο καιρό στο σπίτι τους, τα νιώθεις πλέον δικά σου άτομα.
Δεν έχω παράπονο, όλοι με θυμούνται!


Οι καφέδες συνεχίστηκαν και είχα την ευκαιρία να δω ένα παλιό συνάδελφο κι να τα πούμε μετά από ένα ολόκληρο χρόνο από κοντά. Φωτό δεν βγάλαμε γιατί το ξεχάσαμε! Και οι μη "καταχωρημένες" συναντήσεις είναι πάντα οι καλύτερες. Θα ξαναβρεθούμε. Μαζί με τα ταίρια μας. Τότε θα βγάλουμε και φωτό.

Πάντως, το παράπονο θα το εκφράσω και πάλι. Και όμως είναι δυνατόν να δουλεύεις 3 σχεδόν χρόνια στον ίδιο χώρο με ανθρώπους και με το που φεύγεις να σε διαγράψουν εντελώς από την μνήμη τους...

Δυστυχώς αυτή η εβδομάδα όμως είχε και πολύ δυσάρεστα νέα...


Πόσοι άνθρωποι χάθηκαν, τι τραγωδία...
Θυμήθηκα την φωτιά στην Χαλκιδική, πολλά χρόνια πριν, β λυκείου ήμουν. Κοντέψαμε να καούμε ζωντανοί. Θυμάμαι βράδυ τα πυρωμένα κουκουνάρια να εκτοξέυονται από την μια μεριά του δρόμου στην άλλη. Μια εβδομάδα σχεδόν έκαιγε, μεγάλη έκταση του δάσους καταστράφηκε, ευτυχώς δεν υπήρξαν θύματα.
Τώρα φύγανε περισσότεροι άνθρωποι και από πόλεμο....
Και θα περάσουν οι μέρες και θα το ξεχάσουμε κι αυτό και πάλι όταν ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο πάλι θα φωνάζουμε και θα ζητάμε ευθύνες... φαύλος κύκλος...

Και εδώ... έβρεχε καταρρακτωδώς...



Ας αλλάξω θέμα..
Ένα θεματάκι υγείας που με ταλαιπωρεί δεν με έχει αφήσει να πολυκυκλοφορώ. Και επίσης δεν πολυεμφανίζομαι και στα "μέσα".
Θα τακτοποιηθεί ελπίζω μέσα στις επόμενες μέρες.
Τι άλλο;
  • Post στο καλό το blog με θέμα  How will you keep reflecting, τελευταίο θέμα στο blog challenge
  • Τελείωσα το Star Trek Voyager. Όλα τα επεισόδια, όλες τις σαιζόν. Μου κράτησαν καλή παρέα. Δεν ξέρω πως θα είναι χωρίς την Captain Janeway και το πλήρωμά της. Θα μου λείψουν...
  • Ξεκίνησα το Star Trek Enterprise. Ο Captain Archer έχει και σκυλάκι μέσα στο διαστημόπλοιο. Ένα μπιγκλάκι... Τον αγαπώ λίγο παραπάνω τώρα... 

  • Το Enterprise είναι λίγο πιο πρωτόγονο σε σχέση με τα άλλα. Χρονικά είναι πριν από τον Captain Kirk, με λιγότερη τεχνολογία και περισσότερους περιορισμούς. Εννοείται θα το τελειώσω, αλλά δεν με έχει ενθουσιάσει όπως τα προηγούμενα... Θα δείξει...
  • Ανακάλυψα μια καινούρια σειρά, ταξιδιωτική, το Dark Tourist. Είναι ένας τύπος που επισκέπτεται επικίνδυνες περιοχές και δοκιμάζει διάφορα παράξενα. Μου άρεσε. Δεν είναι για πολλά επεισόδια τη φορά, αλλά ενδοαφέρον.
  • Τον Μακβέθ του Νέσμπο τον παράτησα. Δεν τσουλάει. Μου θύμισε τη Χιονάτη που δεν πέθαινε... Καποια στιγμή θα το τελειώσω που θα πάει. Απλά θα μου πάρει λίγο παραπάνω χρόνο από ότι υπολόγιζα...
  • Τα Κλίνγκον τα συνεχίζω. Δεν πρόκειται να τα μάθω ποτέ... τα συνεχίζω πάντως... 
  • Μου λείπει πολύ το γυμναστήριο. Ελπίζω να έχω γρήγορη ανάρρωση και να ξαναμπώ πάλι σε πρόγραμμα...


Βιντεάκι με μικρές αλήθειες δεν έχει αυτή τη φορά, δεν ήμουν στο mood. Next time maybe...


Μέχρι να τα ξαναπούμε... πολλά φιλιά σε ΟΛΟΥΣ! Να προσέχετε και να αγαπιέστε!

No comments:

Post a Comment