Saturday, May 5, 2018

Ιστορίες της εβδομάδας

Μια εβδομάδα παρά μια μέρα... Είχε και Πρωτομαγιά... εγώ δεν τον "έπιασα"το Μάη πάντως...

  • Η εβδομάδα λοιπόν άρχισε κάπως έτσι...

  • Οι περισσότεροι μαθητές πήγαν εκδρομή με το σχολείο ή δεν πήγαν σχολείο την Δευτέρα και το έκαναν τετραήμερο ή μετά τις εκδρομές ήταν άρρωστοι, οπότε κι εγώ "ξεκουράστηκα". Να πω και την μαύρη αλήθεια δεν με πείραξε καθόλου. Όταν ήμουν νέα, πραγματικά νευρίαζα όταν μου ακυρωνόταν μαθήματα. Ούτε εγώ ακύρωνα ποτέ. Έχω πάει για μάθημα άρρωστη με 39 πυρετό, έχω αφήσει βαφτίσεις και γενέθλια για να κάνω μάθημα, έχω κάνει μάθημα Πρωτοχρονιά. Επίσης έχω αφήσει για χρόνια το παιδί μου να μεγαλώνει στον αυτόματο, έχουν υπάρξει χρονιές, ειδικά όταν δούλευα στο γραφείο, που ήμουν τουρίστας στο σπίτι μου και πήγαινα μόνο για ύπνο. Δεν θέλω πλέον να το κάνω αυτό. Ναι μεν δεν πρόκειται να αφήσω τη δουλεια για να πάω για καφέ, αλλά δεν θα θυμώσω και αν θα μου πουν οτι πήγαν εκδρομή. Περισσότερος χρόνος να περάσω με τον Πετρή μου, να κάνω ένα φαί της προκοπής για το παιδί μου, ή απλά για να κοιμηθώ μισή ώρα παραπάνω. 
Τον τελευταίο καιρό ο Σωτ θέλει να αγοράσει κότερο...  τι τραβάω η άμοιρη....

Ασχέτως τρέλλας, είναι όμορφα να είσαι κοντά στη θάλασσα, χειμώνα -καλοκαίρι

  • Άνοιξε ο καιρός και χαίρομαι πραγματικά που έχω τον Πετρή και έτσι έχω διακιολογία να βγω έξω να περπατήσω και να κάνω βόλτα στα χορτάρια, στη θάλασσα, αντί να πήζω μέσα στο σπίτι.
my sidekick

Ο κολλητός...

Οι μεγάλες μου αγάπες κάθε πρωί

  • Εννοείται ότι ΚΑΙ αυτή την εβδομάδα έχω αρχίσει να κάνω μάθημα στις 8 το πρωί.
Γειά σας κορίτσια. Say cheese for the camera!!

άδειοι δρόμοι...


  • Παράπονο δεν έχω. Τέτοια ώρα που ξεκινάω, δεν έχει πολύ κόσμο στο δρόμο, ούτε πολλή ζέστη. Που και που μου ποζάρουν και οι γατούλες και έχω κάτι να ποστάρω στο ινστα...
  • Πάντως Σαββατιάτικα στο λεωφορείο γίνεται Ο χαμός. Κλεισούρα, ζέστη, μπόχα.... σήμερα μου ήρθε να ανέβω στην Τούμπα με τα πόδια... Βγήκα 4 στάσεις πιο νωρίς και πήρα παγωμένο εσπρέσσο για να δροσιστώ. Πραγματικα, ο συγκεκριμένος καφές μου κάνει ένεση αδρεναλίνης και έρχομαι στα ίσια μου. Κάθομαι λοιπόν στο παγκάκι έξω από το Coffee island στη Λαμπράκη να συνέλθω, έρχεται κι ένας παπούς να ξαποστάσει... όπως φαίνεται άρχισα να συμπεριφέρομαι στην ηλικία μου...
Στο παγκάκι

Φρέντο εσπρέσσο σκέτο παρακαλώ

  • Πάω σουπερ μάρκετ χτες να πάρω τυρί και γαλοπούλα. Μόνο αυτά χρειαζόμουν. Μόνο αυτά πήρα. Αλλά το ζευγάρι πριν από μένα αποφάσισε να σηκώσει τη μπάνκα στον αέρα. 40 λεπτά σχεδόν τους περίμενα... και βάλε κι αυτό και βάλε κι εκείνο και να δοκιμάσω και το σαλάμι αέρος και βάλε και λουκάνικα, και θέλω κι εκείνο το καυτερό... ΕΛΕΟΣ... τελικά κρίση έχουμε ε; 
Μαργαριτάρα μαθητών:
  • Αυτό το minority μου θυμίζει το Μίνωα...
  • Κάνω προφορικά ECPE με τις μαθήτριές μου με skype μια και μένουν στις 2 άκρες της πόλης. Ο ένας υποψήφιος λεγόταν Roberto Gutierez και με το που λέει η μια Roberto, πεταγόμαστε εμείς με την άλλη, Roberto Cavalli, Roberto Carlos.... Ότι ξέρει ο καθένας καλό είναι....
ώρες ώρες νιώθω κάπως έτσι....

Η Κυριακή θα περάσει με σεμινάριο, και εντυπώσεις θα αναρτηθούν στο σοβαρό blog.
Η δική σας εβδομάδα πως ήταν; 

No comments:

Post a Comment