Saturday, May 27, 2017

#decision_taking_101


Η ζωή μας είναι γεμάτη αποφάσεις.
Από την πιο σοβαρή μέχρι την πιο απλή...
Από το τι φαγητό θα φάει κανείς σήμερα μέχρι για το αν θα ξενιτευτεί...
Για μένα οι επιλογές φαγητού είναι πολύ περιορισμένες έτσι κι αλλιώς και όχι δεν πρόκειται να ξενιτευτώ και αυτό είναι μια συνειδητή απόφαση.
Όμως όλες οι αποφάσεις που παίρνουμε είναι όντος προιόν σκέψης ή απλά πηγαίνουμε με το τι πιστεύουν οι πολλοί, με το τι είναι δηλαδή αποδεκτό;
Μακάρι το μυαλό και η καρδιά να ήταν φιλαράκια, να μην υπήρχε το συναίσθημα, να κυριαρχούσε μόνο η λογική.



Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να έχει πάρει αποφάσεις και δουλειάς και προσωπικές, επειδή λειτουργούσα πάντα με το συναίσθημα. Δεν έφευγα π.χ. από φροντιστήρια που δούλευα αν και οι συνθήκες δεν ήταν και οι καλύτερες επειδή ήμουν δεμένη με τους μαθητές μου, τα παιδιά μου.
Δεν έφυγα στο εξωτερικό επειδή έκλαιγε και με εκβίαζε συναισθηματικά η μάνα μου.
Πρόσεχα πολύ σε όλες μου τις κινήσεις και καταπιεζόμουν.
Και να πω και την αλήθεια, παρατηρώντας τον κόσμο γύρω μου, πολύ άνθρωποι καταπιέζονται και δεν παίρνουν τις σωστές αποφάσεις. Και μάλιστα θεωρούν κάποια πράγματα αυτονόητα. Π.χ. ότι πάντα μα πάντα θα μας βοηθούν οι γονείς μας (και τι γίνεται αν τους χάσεις νωρίς, όπως εγώ; Τι κάνεις; Προφανώς κολυμπάς απροετοίμαστος)



Ακόμα και σε πιο προσωπικές καταστάσεις, έχω δει ανθρώπους να τους οδηγεί η καρδιά και να ακολουθούν το πρόσωπο που αγαπούν, αλλάζουν τόπο κατοικίας, δεν είναι κοντά στην οικογένειά τους, ξεκόβουν από τους φίλους τους. Για ένα μοναδικό άτομο.
Όλα μια χαρά αν τα αισθήματα είναι αμοιβαία. Συνήθως δεν είναι όμως.
Γι΄αυτό λοιπόν όλη η ζωή είναι αποφάσεις. Καλές ή κακές. Ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξεις γνώμη πάντως.




Εγώ αυτήν την εβδομάδα το έκανα. Εσύ;




No comments:

Post a Comment