Wednesday, May 31, 2017

Shit happens...


Κι εκεί που περιέγραφα προχτές πως είναι να έχεις μια μέρα άδεια..... μου ανακοινώνεται ότι από δω και πέρα θα έχω κάθε μέρα "'άδεια"....
Εεεεε.... λιγο ξαφνικό;  Ε ναι...
Και τώρα;;;
Τώρα θα έχω χρόνο να πηγαίνω περισσότερο γυμναστήριο, να πηγαίνω για τρέξιμο τα πρωινά, να κάθομαι περισσότερο με το παιδί μου, να πηγαίνω για καφέ με φίλους, να πάρω σκύλο! ΝΑΙΙΙΙΙΙ σκύλο...
Α... και να ξυρίσω το κεφάλι μου από την μια μεριά γιατί μέχρι τώρα σκεφτόμουν τι θα πει ο κόσμος αν βλέπει μια επαγγελματία με ξυρισμένο κεφάλι...
Το σκυλί πάντως είναι πολύ καλή ιδέα.....


Βέβαια όλα αυτά είναι η ρομαντική πλευρά...
Και για να μη μου την πει κανείς, ούτε να δημιουργήσω πρόβλημα, αχάριστη ΔΕΝ είμαι.
Όταν ξεκίνησα, πριν 2,5 περίπου χρόνια, είχα τρομερό πρόβλημα και αυτή η θέση ήρθε ουρανοκατέβατη. Τα τελευταία 2,5 χρόνια ήταν το βασικό εισόδημα της οικογένειάς μου. Και έμαθα και πολλά πράγματα. Άπειρα πράγματα... Και ακόμα μαθαίνω...
Εγώ πιστεύω είμαι λίγο πιοοοοο ... ελεύθερο πνεύμα .... (Το πρόβλημά μου παραμένει το ίδιο όπως και πριν απο 2,5 χρόνια αλλα who really cares? Στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε....)


Και να πω και την αλήθεια ένιωθα ότι τα επίπεδα της δημιουργικότητάς και της ενέργειάς μου είχαν αρχίσει να κατεβαίνουν δραματικά. 
Πάμε γι άλλα λοιπόν... βασικά σε καμιά παραλία γιατί είναι και καλοκαίρι, χάσαμε και κιλά, άντε....
"Και τώρα τι θα κάνεις;", με ρωτάει ένας φίλος.
"Θα γίνω youtuber!!!"




Ευχαριστώ λοιπόν αυτούς που πρέπει να ευχαριστήσω, χαιρετώ τους υπόλοιπους.

Φιλάκια


Monday, May 29, 2017

Day off

Εγώ σήμερα υποτίθεται ότι θα γυρνούσα από ταξίδι που ήταν προγραμματισμένο εδώ κι ένα μήνα. Τι πιο φυσικό να πάρω την επόμενη μέρα άδεια ώστε να μπορέσω να τακτοποιηθώ, να καθαρίσω, να βάλω πλυντήρια κτλ.
Έλα μου ντε που στραβές γίνονται και το ταξιδάκι ακυρώθηκε....
Το έσωσα το ΠΣΚ έβαλα μαθήματα, πήγα γυμναστήριο, βγήκα και για κρασάκι όλα καλά.
Τι γίνεται όμως με την Δευτέρα; Άδεια μέρα.
Ειδικά εγώ που είμαι και workoholic άστα να πάνε!
Η μέρα λοιπόν ξεκίνησε κάπως έτσι.

πολύσπορο κουλουράκι και καφεδάκι
Εννοείται ότι έβαλα μάθημα πρωί πρωί, έτσι για να νιώσω ότι η μέρα μου έχει σκοπό.
Η αλήθεια είναι ότι ο συγκεκριμένος (παλιός) μαθητής μου, με θυμήθηκε μετά από αρκετό καιρό, δεν με χάλασε βέβαια.
Όταν κάνεις μάθημα με ενηλίκους και μάλιστα επαγγελματίες, είναι φυσιολογικό να μην δίνουν την κύρια προσοχή τους στην ξένη γλώσσα. Να που χρειάζεται και με ξαναθυμούνται.
Γενικά σε τέτοιες περιπτώσεις δεν χρησιμοποιώ βιβλίο. Εκτός αν κάποιος θέλει να δώσει εξετάσεις για κάτι συγκεκριμένο. Το μάθημά μου λοιπόν είναι κυρίως conversational.
Για σήμερα διάλεξα ένα πολύ ωραίο κείμενο (PARSNIPs εννοείται - δες εδώ για το βιβλίο στο οποίο συμμετείχα και ανέλυσα το PArsnips effect)  σχετικά με το αλκοόλ.
Έσπασε τον πάγο και ήταν κι ενδιαφέρον για τον μαθητή μου. Το πιό ενδιαφέρον πράγμα που έμαθα είναι ότι το παραδοσιακό ποτό του Βιετνάμ γράφεται Ruou και προφέρεται zee-ot και μπορεί να έχει κομμάτι από φίδι μέσα.

με διάφορα άλλα ερπετά και φίδια...

Στο επόμενο μάθημα και πάλι θέμα εκπληξη!



Βέβαια εγώ με βροχή έφυγα, φορτωμένη με την τσάντα, τα κουλούρια, τους καφέδες και την ομπρέλα.


Με ήλιο και ζέστη γύρισα... Τι καιρός κι αυτός, εκεί που είσαι με το αδιάβροχο και το πουλόβερ, εκεί θέλει φανελάκι και βερμούδες....

Τι κάνουμε λοιπόν μια μέρα στο σπίτι....
Τώρα μια νοικοκυρά θα μου έλεγε να καθαρίσω το σπίτι και να φτιάξω μουσακά....
Προτίμησα να τελειώσω το online course που κάνω στο Future Learn, σχετικά με το Global workplace.
Και να κάνω κι επανάληψη τα Φριζικά μου (είναι γλώσσα που μιλιέται σε μέρος την Ολλανδίας - ναι μάθατε και μια άγνωστη λέξη)
Για μεσημέρι σήμερα θα αρκεστώ σε ομελέτα.... πρωτεινούλα.

Ας το πούμε και brunch...
Επίσης ξεκινάω CLA - υποτίθεται ότι αν χτυπιέσαι στην γυμναστική, σου καίει το λίπος, εμένα με ενδιαφέρει να μην πάθω αλλεργία σε πρώτη φάση βέβαια.
Μια και το σημερινό post θα το γράφω όλη τη διάρκεια της μέρας, θα εξαρτηθεί αν πάθω κάτι και τρέχω στα νοσοκομεία ή όχι. Το Ιπποκράτειο και ο Αγ. Δημήτριος από ότι έμαθα - είμαστε οκ.
video

Εννοείται ότι βρέχει... Φέτος ο καιρός είναι αναποφάσιστος. Δεν ξέρει αν θέλει να είναι χειμώνας ή καλοκαίρι...
Εννοείται ότι ΚΑΙ με βάρκα θα πήγαινα Body Combat.

video

Και Body Balance μετά...
Το πρόγραμμα στο γυμναστήριο είναι το ίδιο εδώ και χρόνια. Θυμάμαι ότι πάντα έφτιαχνα το πρόγραμμά μου έτσι ώστε να μην χάνω το κόμπατ της Δευτέρας. Μέχρι που μια μέρα μου γύρισε και δεν ξαναπήγα.
Δύο ολόκληρα χρόνια προσπαθούσα να σηκώσω τον εαυτό μου να πάει γυμναστήριο. Χαίρομαι πολύ μου μου "ξαναγύρισε" - ειδικά με όλα αυτά τα μαθήματα τύπου combat, fight, tae bo φεύγει όλη η ένταση.
Πάει λοιπόν η μέρα τελείωσε...
Θα μου πεις ποιος νοιάζεται πως πέρασα τη μέρα μου. Κανείς προφανώς και δεν με νοιάζει απλά μου ήρθε να γράψω κι έγραψα.
Ελπίζω να έδωσα έστω και σε έναν άνθρωπο καμιά ιδέα με το τι να (μην) κάνει τον ελεύθερό του χρόνο.
Κεφάλια μέσα αύριο

Saturday, May 27, 2017

#decision_taking_101


Η ζωή μας είναι γεμάτη αποφάσεις.
Από την πιο σοβαρή μέχρι την πιο απλή...
Από το τι φαγητό θα φάει κανείς σήμερα μέχρι για το αν θα ξενιτευτεί...
Για μένα οι επιλογές φαγητού είναι πολύ περιορισμένες έτσι κι αλλιώς και όχι δεν πρόκειται να ξενιτευτώ και αυτό είναι μια συνειδητή απόφαση.
Όμως όλες οι αποφάσεις που παίρνουμε είναι όντος προιόν σκέψης ή απλά πηγαίνουμε με το τι πιστεύουν οι πολλοί, με το τι είναι δηλαδή αποδεκτό;
Μακάρι το μυαλό και η καρδιά να ήταν φιλαράκια, να μην υπήρχε το συναίσθημα, να κυριαρχούσε μόνο η λογική.



Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να έχει πάρει αποφάσεις και δουλειάς και προσωπικές, επειδή λειτουργούσα πάντα με το συναίσθημα. Δεν έφευγα π.χ. από φροντιστήρια που δούλευα αν και οι συνθήκες δεν ήταν και οι καλύτερες επειδή ήμουν δεμένη με τους μαθητές μου, τα παιδιά μου.
Δεν έφυγα στο εξωτερικό επειδή έκλαιγε και με εκβίαζε συναισθηματικά η μάνα μου.
Πρόσεχα πολύ σε όλες μου τις κινήσεις και καταπιεζόμουν.
Και να πω και την αλήθεια, παρατηρώντας τον κόσμο γύρω μου, πολύ άνθρωποι καταπιέζονται και δεν παίρνουν τις σωστές αποφάσεις. Και μάλιστα θεωρούν κάποια πράγματα αυτονόητα. Π.χ. ότι πάντα μα πάντα θα μας βοηθούν οι γονείς μας (και τι γίνεται αν τους χάσεις νωρίς, όπως εγώ; Τι κάνεις; Προφανώς κολυμπάς απροετοίμαστος)



Ακόμα και σε πιο προσωπικές καταστάσεις, έχω δει ανθρώπους να τους οδηγεί η καρδιά και να ακολουθούν το πρόσωπο που αγαπούν, αλλάζουν τόπο κατοικίας, δεν είναι κοντά στην οικογένειά τους, ξεκόβουν από τους φίλους τους. Για ένα μοναδικό άτομο.
Όλα μια χαρά αν τα αισθήματα είναι αμοιβαία. Συνήθως δεν είναι όμως.
Γι΄αυτό λοιπόν όλη η ζωή είναι αποφάσεις. Καλές ή κακές. Ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξεις γνώμη πάντως.




Εγώ αυτήν την εβδομάδα το έκανα. Εσύ;




Sunday, May 14, 2017

#selflove: Μικρά πραγματάκια για σένα

Στην συνεχή μου εξερεύνηση του όρου #selflove, βάζω στον εαυτό μου μικρές ασκησούλες, πρώτον για να με "δοκιμάσω" και δεύτερον για να νιώσω καλύτερα.
Έχω φτάσει στο σημείο που πραγματικά δεν με φοβίζει η μοναξιά μου και δεν με πολυνοιάζει αν είναι αποδεκτό από τον κόσμο ότι κάνω.
Αυτή τη φορά πήγα για yoga, στην παραλία. Όχι μόνη, ήταν οργανωμένη εκδήλωση από γνωστό γυμναστήριο. Αλλά ναι, μόνη, πρότεινα βέβαια σε φίλες να έρθουν αλλά δεν βόλεψε.
Σε άλλους καιρούς λοιπόν δεν θα πήγαινα ούτε κι εγώ, αφού δεν θα είχα παρέα δίπλα μου.
Αυτή την φορά όχι.

Και στην τελική, γιατι να μην το κάνω;
Η yoga μάλιστα είναι τρόπος αυτοσυγκέντρωσης, ηρεμίας, αποτοξίνωσης. Δεν χρειάζεται να έχεις παρέα.
Από την άλλη παρατήρησα ότι υπήρχε και άλλος κόσμος μόνος εκεί. Χωρίς παρέα. Αρα... τζάμπα έχανα μέχρι τώρα τόσες εκδηλώσεις...

photo by Elixir

photo by Elixir

photo by Elixir

Και τι καλύτερο να ηρεμείς δίπλα στην θάλασσα, με ένα ωραίο ηλιοβασίλεμα;


Ένα ευχαριστώ στα γυμναστήρια Elixir για την πολύ όμορφη εκδήλωση.
Και πιο μεγάλο ευχαριστώ στην Έλενα για την όμορφη βόλτα  στην παραλία μας πριν... 

Tuesday, May 2, 2017

Kit έκτακτης "χαράς"


Σε όλους μας έχει τύχει να νιωθουμε κάπως ...  Τι να κάνω για να νιώσω λίγο καλύτερα;
Το έψαξα λοιπόν και μάζεψα μικροαντικείμενα που θα μπορύσαν να βοηθήσουν. Κι έκανα μια λίστα (ε το ξέρουμε άλλωστε ότι μου αρέσουν οι λίστες!!)
Να λοιπόν τι έχει το δικό μου "κουτί πρώτων βοηθειών"...

  • την αγαπημένη μου μουσική (απαλή, έντονη, δεν έχει σημασία)
  • αφρόλουτρο με όμορφη μυρωδιά (ένα μπανάκι είναι πάντα χαλαρωτικό)
  • λοσιον σώματος (όμορφες μυρωδιές και πάλι)
  • μάσκα προσώπου (από εκείνες τις ωραίες τις μαύρες)
  • βιταμίνες (Β12 & D να μας ανέβει η διάθεση)
  • γλυκάκι (οκ δίαιτα κάνουμε, άντε μπάρα δημητριακών)
  • το αγαπημένο μου βιβλίο (Day of the triffids - John Wyndham πιο SciFi πλά δεν γίνεται!)
  • ταινιούλα (κάτι σε χαζοχαρούμενη κομεντί)
  • χαλάκι yoga & τη  λίστα με τις ασκήσεις μου (τι σόι yoga κάναμε στην Σικελία τρομάρα μου)
  • φωτογραφίες (αναμνησούλες)
  • καφέ (θα έλεγα τσάι, αλλά πίνω μόνο όταν είμαι άρρωστη)
  • μπλοκάκι με ωραίο εξώφυλλο
  • χρωματιστά μαρκαδοράκια ή στυλό
  • αρκουδάκι (οτιδήποτε λούτρινο)