Saturday, April 8, 2017

Συνειδητοποίηση... me, myself and I



Αυτή την εβδομάδα είμαι πολύ περήφανη για τον εαυτό μου. Όχι δεν έχασα κανένα κιλό και δεν μπόρεσα να πάω γυμναστήριο, δεν βελτίωσα την εμφάνισή μου και δεν έκανα κάτι πέρα από τα συνηθισμένα...

Απλά επιβίωσα.... και όχι μόνο τα κατάφερα αλλά χάρηκα πάρα πολύ την μοναξιά μου...

Από τότε που θυμάμαι τον  εαυτό μου πάντα ήθελα να ανήκω κάπου. Προφανώς επειδή ως μοναχοπαίδι δεν είχα κανέναν να ασχοληθώ και όλοι ασχολούνταν μαζί μου.
Αυτό το μετέφερα και στην ενήλικη ζωή μου, πάντα ήθελα να τραβάω την προσοχή και πάντα ήθελα να είμαι σε μια ομάδα. Ήθελα να "με παίζουν όλα τα παιδάκια" πάντα όπου και να βρισκόμουν. Πολύ σημαντικό να με συμπαθούν.
Ως αποτέλεσμα έκανα τα πάντα για να είμαι "καλή φίλη", ήμουν πάντα εκεί, οι φίλοι είναι οικογένεια, όλοι καλοί μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.
Και πάντα μα πάντα αποδεικνυόταν το αντίθετο γιατί πάντα μα πάντα υπήρχε ο ανταγωνισμός, οι διαφορετικές προτεραιότητες, η έλλειψη δέσμευσης, κάποιοι/ες με θεωρούσαν υπερβολική ακόμα και αντιπαθητική.

Και να πω και την αλήθεια είμαι τόσο διαφορετική από την νόρμα.

Ποτέ δεν θέλησα να ακολουθήσω το κύμα, πάντα είχα διαφορετικές απόψεις από τον "κόσμο", από αυτό που θεωρείται κοινωνικά αποδεκτό, πάντα ήμουν ανοιχτό βιβλίο, χωρίς να "προστατεύω" τον εαυτό μου - γιατί να το κάνω άλλωστε, όλος ο κόσμος είναι φίλος μου, έτσι δεν είναι;

Και μπορεί να φαίνομαι αφελής ώρες ώρες κι ας έχω φτάσει στην ηλικία που είμαι και ποτέ δεν μπόρεσα να κάνω "fit in" σε όποια κοινωνική ομάδα κι αν προσπάθησα γιατί πάντα κάτι διαφορετικό θα κάνω από τους υπόλοιπους και θα τους τη σπάσω, είτε ήταν στη δουλειά , είναι στους κοινωνικούς κύκλους, στους συλλόγους, στο γυμναστήριο, στους ανθρώπους που είναι στο φιλικό μου περιβάλλον.

Και πάντα απογοητεύομαι από τους ανθρώπους και πάντα το παίρνω κατάκαρδα και πάντα στεναχωριέμαι και τελικά πάντα μένω μόνη. Καλά όχι ακριβώς μόνη τελικά....

Αυτήν την εβδομάδα λοιπόν "πήρα τα κουβαδάκια μου και πήγα σε άλλη παραλία".

Και ξέρεις κάτι; Είμαι μια χαρά και ας μην έχω κοινά ενδιαφέροντα με τους συναδέλφους. Είμαι καλά κι ας μην έχω φίλους στο γυμναστήριο. Νιώθω όμορφα και ας μην έχω κολλητούς στους συλλόγους. Είμαι καλά κι ας μην έχω κόσμο κοντά μου να βγαίνω βόλτες κάθε μέρα. Είμαι καλά κι ας μην έχω κάποιον να με πει καλή και όμορφη. (ίσως να μην είμαι κιόλας).

Δε σημαίνει ότι δεν νοιάζομαι. Όμως ποιος είναι ο σημαντικότερος άνθρωπος στη ζωή μας; Προφανώς ο εαυτός μας (ναι και τα παιδιά μας όσοι έχουμε)


Απλά...
  • Δεν θα προσπαθήσω να είμαι αρεστή. Όποιος θέλει αλήθεια....
  • Θα λέω πάντα την γνώμη μου. Θα εκφράζω πάντα αυτό που νιώθω (ναι και όποιον πάρει ο χάρος)
  • Δεν πειράζει αν είμαi μόνη μου. Το να είσαι μόνος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι και μοναχικός.
Το έχω ξαναπεί, δεν ταιριάζουμε όλοι με όλους και δε χρειάζεται.
Αυτοί που πρέπει, είναι πάντα μαζί μας και το δείχνουν...



No comments:

Post a Comment