Sunday, February 19, 2017

Μαραθώνιοι Σαββάτου


Πέρασαν αρκετές μέρες πριν αποφασίσω τι θα γράψω. Έχω γενικά πολλά σχέδια στο μυαλό μου με το τι θα κάνω σ'αυτό το blog αλλά ο τρόπος ζωής μου δεν με αφήνει να το "δουλέψω" όπως θέλω.
Κάθε μέρα λοιπόν (ή σχεδόν κάθε μέρα) θα παρουσιάζω και κάτι, χρησιμοποιώντας και την βοήθεια του snapchat.
Χτες κατέγραψα ένα τυπικό Σάββατο.
Ξέρω οι περισσότεροι τα ΣΚ πάτε για καφέ, ξεκουράζεστε, τρώτε με τους δικούς σας...
Εγώ τρέχω.
Συνήθως έχω να κάνω κάτι και τις δυο μέρες, σήμερα όμως αποφάσισα να καθήσω λίγο να ξεκουραστώ... είμαστε και μιας ηλικίας, μην κλατάρουμε άλλωστε...

Κάθε μέρα ξεκινάει στις 6.30, καθημερινή ή Σάββατο ... με μαγείρεμα... Ισως είναι και αυτός ένας λόγος που δεν είμαι καλή στην κουζίνα...
Τα πρωινά του Σαββάτου λοιπόν πηγαίνω στην Τούμπα για μάθημα...
2 λεωφορεία... το "αγαπημένο" 30 με αφήνει εκεί κοντά στο γήπεδο του ΠΑΟΚ. ΑΡΗΣ είμαι (Χαριλάου, γέννημα - θρέμμα).
Έχω βρει έναν ωραίο φούρνο εκεί απέναντι από το γήπεδο, με τρομερά brezel, όπως στη Γερμανία. Και ο καφές μια χαρα σχετικά...
Τα Σάββατα λοιπόν δουλεύω πτυχία... ότι υπάρχει... ECCE, ECPE, MSU CELP, TIE, IELTS...
πάρε να ΄χεις...
Και βρίσκομαι σε όλη την ανατολική Θεσσαλονίκη...Με τα πόδια... Και σάκο που ζυγίζει 8 κιλά. (και αυχενικό εννοείται)
Οι καλοί μου μαθητές  (και γονείς) με λυπούνται και με "ταίζουν" μια που με βλέπουν ταλαίπωρο όλη μέρα να τρέχω... Είμαι τυχερή...
Επίσης τα Σάββατα συνήθως έχει σουπερ μάρκετ (είναι η οικογενειακή δραστηριότητα που μας έχει μείνει... κάτι άλλο όλοι μαζί δεν κάνουμε πια...)
Τα Σάββατα επίσης έχει ξενύχτι ... μια που υπάρχει κι ένας έφηβος σπίτι και το Σαββατο έχει πάρει σβάρνα οοοοοοολους τους σχολικους χορούς που υπάρχουν...
(Η Ελληνίδα μάνα δεν μπορεί να κοιμηθεί αν δεν έχει γυρίσει ο κανακάρης στο σπίτι βλέπεις...)
Κάθε Σάββατο λοιπόν είναι έτσι...
Τις Κυριακές συνήθως βγαίνει η κουραση ολης της εβδομάδας όπου κάθομαι και κοιτάω το ταβάνι...
Όλα αυτά αν δεν έχω σεμιναριο, συνέδριο, διάβασμα κτλ...
Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι μόνο εγώ έχω τέτοιο τρέξιμο κάθε μέρα, βλ΄έπω τον κόσμο αρκετά χαλαρό, αλλά πάλι πιστεύω ότι είναι πολλοί άνθρωποι σαν κι εμένα που δεν μπορούν να ησυχάσουν...
Ίσως είναι κατάρα, τι να πω...
 Το βιντεάκι που έφτιαξα  είναι εδώ...


Από αύριο λοιπόν όλο και κάτι νέο ...

No comments:

Post a Comment