Saturday, December 31, 2016

Last post of 2016. Οι άνθρωποι κι εγώ...


Και ήρθε η ώρα για το πραγματικά τελευταίο post της χρονιάς.
Και σήμερα θα μιλήσω για ανθρώπινες σχέσεις... φιλικές κυρίως...
Αυτή η χρονιά υπήρξε μεγάλο μάθημα για μένα. Γνώρισα πολλούς ανθρώπους...
Θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά κοινωνικό άτομο, ανοιχτό και γενικά κάνω εύκολα παρέες.
Βέβαια το κακό μ'εμένα είναι ότι όταν κάποιο άτομο μου φέρεται ευγενικά, αμέσως εγώ το θεωρώ φίλο / φίλη. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που κάποιος είναι ευγενικός απέναντί σου. Πρώτον επειδή έχει τρόπους κι έτσι μεγάλωσε και δεν σημαίνει ότι σε συμπαθεί ιδιαίτερα, απλά είναι έτσι. Μπορεί επίσης να σε συμπαθεί και να σε πάει σαν άτομο. Μπορεί να το κάνει από συμφέρον επειδή έχει να κερδίσει κάτι. Εγώ λοιπόν δεν μπορώ εύκολα να τα ξεχωρίσω αυτά τα πράγματα, κι ας είμαι στην ηλικία που είμαι.
Φέτος κάποιος μου είπε ότι είμαι "too much" και απομακρύνθηκε με απότομο τρόπο... Ίσως και να είμαι, δεν ξέρω... Αυτό πάντως ήταν η αφορμή να ψαχτώ μέσα μου ως άτομο και να αρχίσω να δουλεύω με τον εαυτό μου...
Το μεγάλο σοκ όμως ήταν άλλο. Συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τα πάντα για την προσωπική τους ικανοποίηση ή την επαγγελματική τους "πρόοδο" (δεν έχει σημασία για ποιο λόγο), κάνοντας ότι βάλουν στο μυαλό τους και μετά λέγοντας ψέματα για να καλύψουν τα ίχνη τους.
Σέβομαι πολύ την προσωπική ζωή των ανθρώπων. Ο καθένας μας είναι ελέυθερος να κάνει ότι θέλει με όποια συνέπεια. Όμως όταν με "δουλεύουν" και μου λένε ψέματα για να καλυφθούν και το θεωρούν και φυσιολογικό αυτό για να "προστατεύσουν" το εαυτό τους, εκεί γίνομαι λέαινα (κι ας είμαι ιχθύς).
Μπορεί εγώ να είμαι πολύ ρομαντική και να τα βλέπω αλλιώς τα πράγματα... δυστυχως ο κόσμος μας ετσι λειτουργεί μου είπε κάποιος....
Το ήξερα ότι είμαι διαφορετική από τους άλλους... δεν ήξερα ότι είμαι τόσο διαφορετική... Πάντως σ'αυτόν τον τομέα δεν θέλω να αλλάξω. Ήμουν και είμαι πάντα καθαρή με τους ανθρώπους που θεωρώ φίλους.
Βέβαια για να μην γκρινιάζω, υπάρχει και το αντίθετο. Άνθρωποι που με μια απλή πράξη καλοσύνης με βοήθησαν, μου άλλαξαν τη ζωή. Άνθρωποι που με την τιμιότητα και την ειλικρίνεια τους απέδειξαν ότι είναι πραγματικά αδέρφια και είμαι ευγνώμων γι΄αυτό.

Στην τελική, η ζωή είναι γεμάτη επιλογές, καλές και κακές. Γεμάτη από μάχες που διαλλέγουμε να πολεμήσουμε. Και ναι κάποιες φορές είναι οκ να τα παρατάς. (διάβασα ένα πολύ όμορφο blog πάνω σ'αυτό χτες).

Η Δώρα του 2017 λοιπόν θα κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να είναι καλά εκείνη και οι κοντινοί της άνθρωποι. Με όποια θυσία.
Ήρθε η ώρα για ηρεμία και επανασύνταξη, ρεκτιφιέ που έγραψα και στην προηγούμενη ανάρτηση.

Δεν θα σας ευχηθώ μόνο χαρές για την επόμενη χρονιά. Γιατί η ζωή είναι γεμάτη χαρές και λύπες, μάχες και προκλήσεις.
Θα ευχηθώ  να είμαστε όλοι καλά (σωματικά ΚΑΙ ψυχικά) για να αντιμετωπίσουμε τα πάντα!

Τελειώνω με το βιντεάκι του αετού που χρησιμοποιεί το αφεντικό μου στις διαλλέξεις του. Είναι πάντα διαχρονικό και θα γίνει το μάθημά μου φέτος και για πάντα.

No comments:

Post a Comment