Saturday, June 20, 2015

Λιγο ξεχάστηκα...

Πέρασαν 2 ολόκληρες εβδομάδες κι εγω απλα ΔΕΝ έγραψα τίποτα!
Νομίζω ότι τώρα που δεν έχω τα μαθήματα, έχω λιγότερο χρόνο...
Τελικά το να δουλεύεις 8ωρο κάθε μέρα είναι αρκετά δυσκολο για κάποιον σαν κι εμένα.... Και δεν γκρινιάζω, έχουν υπάρξει και φορές που δούλευα και 10 και 12 ώρες τη μέρα με μαθήματα, αλλά τότε άλλαζα περιβάλλον, περπατούσα από το ένα σπίτι στο άλλο, έβρισκα χρόνο για γυμναστήριο, έτρωγα σωστα...
Πλέον δεν τρωω σωστά, παχαίνω συνέχεια αν και οι θρμίδες που λαμβάνω είναι κάτω από 1200 τη μέρα. Έχει πολλή μεγάλη σημασία το τι τρως και πότε τρως... Αν έχεις ένα μεγάλο γεύμα αργά το απόγευμα, πρωτον δεν μπορείς να πας γυμναστήριο μετα, δεύτερον ο οργανισμός ΔΕΝ καίει....
Η πλάκα είναι ότι τα γνωρίζω ΟΛΑ αυτά αλλά πραγματικά δεν κάνω τίποτα.
Αυτήν την εβδομάδα ξεκίνησα σιγά σιγά να πηγαίνω γυμναστήριο το απόγευμα. Έκανα ένα TRX, μπαρες,  και 2 spin. Η αντοχή μου έχει πέσει στα πατώματα όπως και η ψυχολογία μου.
Και μπορεί να μου λένε όλοι οτι ειμαι μια χαρά αλλά εγώ θεωρώ τον εαυτό μου πιο χάλια απο ποτε. Δεν νομίζω να ημουν σε πιο χάλια κατασταση τα τελευταια 6 χρόνια.
Από ότι βλέπω δεν μπορείς να τα ΄χεις όλα στη ζωή.
Τωρα πλεον στη δουλειά έχω στρώσει αρκετά πράγματα και προχωράω προς τον στόχο που θέλω. Δεν έχω προβλήματα, ο μισθός μου είναι σταθερός, κάνω πράγματα που μου αρέσουν, προβλήματα με συναδέλφους δεν έχω.
Και επιτέλους είναι ένα καλοκαίρι που δεν νιώθω άχρηστη. Όμως η ψυχολογία μου στα πατώματα πραγματικά, μια και η προσωπική μου ζωή από το κακό στο χειρότερο... τα συναισθηματά μου τουλάχιστον.... και τα κιλα μου δεν με βοηθουν...
Δεν ξερω πωςθα αντιστρέψω αυτήν την κατάσταση πραγματικα. Δεν έχω κίνητρο ούτε κάποιον να με ωθήσει προς την βελτίωση του εαυτού μου.
Γιατί δεν έιμαι ποτε ευχαριστημενη?

Sunday, June 7, 2015

ΣΚ...

Full weekend, παράπονο δεν έχω...
ΤοΣάββατο ξεκίνησε με ημερίδα διδακτικής γερμανικής στο ΑΠΘ. ΠΕρίεργα συναισθήματα να είμαι σε ένα αμφιθέατρο ξανα... Βέβαια περίεργο να μην γνωρίζεις πολύ κόσμο και επίσης περίεργο αν βλέπεις του καθηγητές σου... Αχ 3 φορές την έδωσα την Διδακτική Ι κυρία Σαπιρίδου!!! Εφιάλτης μου έμεινε!!!
Η ημερίδα είχε πολλή πολλή θεωρία και λίγη πράξη...
Η Κυριακή με βρήκε το πρωί να κάνω μάθημα με τον Αλεξ,το τελευταλιο της χρονιας... Νομίζω ότι απο δω και πέρα θα είμαι lesson-free, αντε καμια ωρίτσα που και που...
Εγω γτ νιώθω πιο κουρασμένη όμως?
Μεσημέρι πήγαμε οικογενειακώς σε ταβερνούλα στα κάστρα. Πως το λένε "ποιοτικός χρόνος"?? 
Και πάλι ΔΕΝ πηγα γυμναστήριο, δεν κράτησα διατροφή και γενικώς δεν υπάρχει κουράγιο για τίποτα. Μαλλον ειναι ψυχολογικο...
Ξεκινάει καινούριο προτζεκτ που ελπίζω να με βοηθήσει να μπω σε μια σειρα...
Μέσα στους μικρούς μου στόχους έχουν προστεθεί τα εξής:
  • Μαζί με το WebKonDaF 2016, σκέφτομαι και workshop για την επόμενη ημερίδα γερμανικής (αν με δεχτούν βεβαια μετά τα σχόλια που έκανα στο άλλο μου μπλογκ)
  • Blog έκπληξη με περιπέτειες διατροφής και άσκησης
  • Keyonote στο online συνέδριο 30goals
Αυτααααα
Καλη εβδομάδα!

Saturday, June 6, 2015

week.... εν συντομία...

 Καινούρια εβδομάδα, καινούριο συμβόλαιο, καινούριο ωράριο, καινούριο γραφείο, καινούρια θέση.... μεγαλύτερη ευθύνη, μεγαλύτερος φόβος και αβεβαιότητα (καλό είναι αυτό με κρατάει σε εγρήγορση για να μην κάνω πατάτες)
So far so good... Τα μαθήματα λιγόστεψαν, όμως οι ώρες στο γραφείο αυξήθηκαν... Νιώθω πτώμα κάθε απόγευμα, δεν έχω το κουράγιο να κάνω οτιδήποτε άλλο.
Πήγα δυο μέρες σπιν στο γυμναστήριο και από τότε απολύτως τίποτα.... Κουραση απλα... Κάτι πρέπει να κάνω και θα κάνω... Ήδη καινούριο πρότζεκτ στα σκαριά και ελπίζω να κάνω τον εαυτό μου να νιώσει καλύτερα...
Για να δουμε....
Κλείνοντας... ναι ειδα και τη γυμνή ποδηλατοδρομία φέτος!!! Με τον Αλέξανδρο να φωναζει "κοιτα κοιτα 'εχει και γυμνούς" κι εγω να τον φωνάζω να μπει μεσα να κανουμε μαθημα!!!