Saturday, April 11, 2015

Τελικά είμαι χαζομαμά

Σήμερα δεν θα γκρινιάξω.
Όλον αυτό τον καιρό νιώθω τύψεις που είμαι όλη την μέρα στη δουλειά και που δεν βλέπω το παιδί μου.
Βέβαια θα με σκοτώσει αν το μάθει ότι γράφω γι αυτόν πάλι, αλλά νομίζω ότι πρέπει.
Γιατί είμαι περίφανη χαζομαμά.
Τι να πω....
Ότι κάθεται και οργανώνει μόνος του τον χρόνο του και είναι υπέυθυνος και διαβάζει και είναι καλός μαθητής?
Ότι αφοσιώνεται σ'αυτό που τον αρέσει και πάντα είναι πρώτος σε ότι άθλημα έχει δοκιμάσει?
Που τον βλέπω να χορεύει και τον καμαρώνω? Ασχετα που με πήγε στο υπόγειο με τους "παράξενους τύπους" του break dance - σαν την μάνα μου ανούγομαι αυτή την στιγμή!!
Αυτό που με κάνει και χαίρομαι σαν την χαζή όμως είνα που τελευταία επιδιώκει να περναει χρόνο μαζί μου.
Καμάρωνα σαν τον γύφτικο σκεπάρνι όταν μου ζήτησε να έρθει μαζί μου γυμναστήριο τις προάλλες και κάναμε μαζί cross-training!Ήταν σαν να είχα τον έρωτά μου δίπλα μου!
Χάρηκα πολύ που ήρθε βόλτα χτες μαζί μου και ήπιαμε καφέ ενώ θα μπορούσε να είναι με τους φίλους του.
Καμάρωνα σήμερα που μου ζήτησε να πάμε για τρέξιμο και με περίμενε και δεν έφυγε μακριά. Άσχετα αν εγώ τα έφτυσα με άσθμα τα 5χλμ.
Χαίρομαι πολύ που μεγαλώνει και γίνεται ένας τόσο υπεύθυνος άνθρωπος.
(νομίζω είμαι η μόνη μαμά που χαίρεται που το παιδί της δεν έχει μείνει μωρο!!)
Ελπίζω να μην του το πει κανεις ολο αυτό που έγραψα...
Είναι τέλεια να είσαι χαρουμενος... ακόμα και για μια στιγμή


No comments:

Post a Comment