Friday, November 28, 2014

Μπουγιουρντι κανεις???





Προσφατα ανέλαβα την δακτυλογραφηση - διορθωση ενός οδηγού μαγειρικής, ένα project που γίνεται από πολλές Ελληνιδες, ομογενείς από Αμερική, προσπαθώντας να μαζέψουν χρήματα για την ελληνική ενορία εκεί!!

Βεβαια το εγχείρημα ειναι τεράστιο, γράφω, γράφω και δεν τελειώνει, πραγματικά δεν ήξερα ότι υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τρόποι να φτάχνες κολοκυθοκεφτέδες!!!
Βλέπω λοιπόν αυτές τις κυρίες που με τόσο μεράκι έχουν γραψει τις συνταγές τους και σκέφτομαι...
Πόσο μεράκι πρέπει να έχεις για να ξέρεις να φτιάχνεις τόσο ωραία πράγματα...
Και τελικά η μαγειρική είναι τέχνη... Ή το χεις και σου φαίνονται όλα απλά και πειραματίζεσαι ή ΔΕΝ το ΄χεις (καλή ώρα όπως εγώ) και ότι και να κάνεις όλα χάλια βγαίνουν....
Πάντως 1-2 φαγητά θα τα δοκιμάσω, αν ποτέ αδειάσω από τη δουλεια...
Ναι ναι θα καταγραφεί η προσπάθεια στο μπλογκ με την ονομασία .... "πως να καταστέψετε την κουζίνα!!"


Thursday, November 27, 2014

Ευχαριστιες... μια που είναι και η μερα


Το βιντεάκι στα αγγλικά βέβαια, αλλα πάντα αναρωτιόμουν γιατί εμείς δεν έχουμε κάτι ανάλογο, είτε ως θρησκευτική γιορτή είτε ως παράδοση!
Μια φίλη μου είπε προχτες ότι εμείς οι Έλληνες δεν είμαστε ποτέ ικανοποιημένοι με τίποτα και ότι είμαστε γενικά αχάριστοι, δεν λέμε ευχαριστώ εύκολα!
Δεν ξέρω αν αυτό είναι απόλυτα αλήθεια, όμως από την προσωπική μου εμπειρία βλέπω ότι ο κόσμος γενικά είναι έτσι, δεν ξερω αν εξαρτάται από τον λαό.
Όλοι όταν χρειάζονται κάτι είναι καλοί, ευγενικοί και μετά όταν γίνει η δουλειά τους εξαφανίζονται.
Όπως και να χει, πάντα μένουν κάποιοι άνθρωποι που μένουν και είναι πάντα εκεί...
Σ'αυτούς λοιπόν τους ανθρώπους, ένα μεγάλο ευχαριστώ1 Ελπίζω να μαζευτούμε μια μέρα και να φάμε και γαλοπούλα με γλυκοπατάτες!!!

Wednesday, November 26, 2014

Καλό μου ημερολόγιο....

Σημερα δεν κατεβαινει τίποτα στο κεφάλι....
Too much to do, to little to say....

Monday, November 24, 2014

Survival Kit... Τι να έχεις μαζί σου όταν είσαι εκτός σπιτιού ΟΛΗ μέρα!!


Συνέχεια απόπειρας γραφής σε 10 λεπτά!
Λοιπόν, από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, περνάω ΠΟΛΛΕΣ ώρες εκτός σπιτιού!
Εννοείται ότι δεν έχω κοριτσίστικο τσαντάκι μαζί μου, αλλά, σάκο, όπως τα μαθητάκια μου!!
Τι περιέχει αυτός ο σάκος ;
- Βιβλία, χαρτιά, worksheets για τα μαθήματα
- Ατζέντα! Έχω βρει τα τελευταία χρόνια το "ημερολόγιο του καθηγητή" - εκδόσεις Πατάκη και εκεί μεσα είναι όλη μου η ζωή! Αν χαθεί αυτό, χάθηκα!
- Κινητο - το οποίο εκτελει και χρέη υπολογιστη! Μουσική και βιντεάκια για το μάθημα και λεξικό, και για να βλέπουμε sites για διάφορα projects!
- Ακουστικά για το κινητό, γιατί χωρίς μουσική δεν μπορώ να ζήσω
- Μπάρες δημητριακών (γιατί πεινάμε)
- Τσίχλες (γιατί πεινάμε)
- Φάρμακα (αντιισταμινικά, εισπνοές, σταγόνες για τη μύτη, αναλγητικά)
- Χαρτομάντηλα και μωρομάντηλα
- Σερβιέτες
- Κλειδιά
- Σκούφο (γιατί ενίοτε το βράδυ κάνει κρύο)
- Κλειδαριά (πρόχειρη για όταν πάω γυμναστήριο)
- Πετσέτα (για τον προηγουμενο λόγο)
- Πορτοφόλι

Ναι καλλυντικά ΔΕΝ κουβαλάω, γιατί ΔΕΝ φοράω
Αυτά για σήμερα!

Ωρα για ξύλο!! Body Combat


Δευτερη απόπειρα γραψίματος μέσα σε 10 λεπτα!!!
Σήμερα είναι Δευτέρα!! Θα μοιραστώ λοιπόν ένα μυστικό....
Κάθε Δευτέρα, 8-9 το βράδυ, εδώ και 4-5 χρόνια .... ΔΕΝ δουλεύω... Δεν κανονίζω μάθημα, όποιος και να ζητήσει, ακόμα και φροντιστήριο.... απλά λέω ΟΧΙ!!!
Για ποιό λόγο θα μου πει κανείς!!!
Κάθε Δευτέρα έχει Body Combat στο γυμναστήριο.... Πάω με καύσωνα, με βροχή και με χιόνια... Με αλλεργία, με άσθμα, χωρίς αλλεργία... Απλά δεν το χάνω με τίποτα! Ίσως και αυτός ειναι ένας από τους λόγους που δεν έχω αλλάξει γυμναστήριο!!
Τι είναι λοιπόν αυτό το Body Combat?


Υψηλής έντασης αερόβια άσκηση, χορογραφημένη, με μίμηση κινήσεων πολεμικών τεχνών, συνοδευόμενη από τρομερή και δυναμική μουσική!
Σε καμία περίπτωση δεν μαθαίνει κανείς  πολεμικές τέχνες μ αυτόν τον τρόπο!
Οι μπουνιές και οι κλωτσιές είναι στον αέρα, όμως πρέπει να πω ότι είναι πραγματικά μια τεράστια μορφή εκτόνωσης!
Δεν μπορει κανεις να φανταστεί τι γίνεται μεσα στην αίθουσα ακόμα και όλα τα βίντεο που υπάρχουν να δει!!!
                                               Ο Στέλιος in action
Σίγουρα πρέπει να έχεις καλή αντοχή για να παρακολουθήσεις ένα τέτοιου είδους μάθημα, αλλά είναι εντελώς εθιστικό!!




Με πολύ πολύ κέφι και όρεξη λοιπόν σας καληνυχτώ και σήμερα!!!

Sunday, November 23, 2014

Σκεφτομαι και γραφω....

Θέλω εδω και πολύ καιρό να το εφαρμόσω, αλλά ποτέ δεν κάθομαι να γράψω...
Κάθε μέρα λοιπόν θα αφιερώνω 10 λεπτάκια να γράφω journal. Όχι απαραίτητα πως πήγε η μέρα αλλά οτιδήποτε με απασχολεί.
Σημερα λοιπον ξημέρωσε άλλη μια Κυριακή.... Αυτό σημαίνει ότι εγώ είχα διάβασμα και οργάνωση για τα μαθήματα της ημέρας και φυσικά μάθημα, τουλάχιστον 3-4 ώρες....
Κι έτσι αρχίσαμε... Διαβασμα, διόρθωμα, τηλεφωνα - μηνυματα να κανονισω τα μαθηματα, να δω τι εγινε με τις εξετάσεις, άγχος!!

Μαθημα με τον Γιαννη πήγε καλά, ευτυχως με τα αγγλικά το 'χουμε!!
Και αρχίζουν τα τηλεφωνήματα, η μία άρρωστη, η άλλη διαγωνίσματα, ο άλλος εκτός....
Ξαφνικά ένα άδειο απόγευμα!!!
Και να πω και την μαύρη αλήθεια, ένα διάλλειμα το χρειαζόμουν...
Τι κάνουμε λοιπόν όταν δεν έχουμε να κάνουμε τίποτα??
- Πρωτα πρωτα μπορουμε να πιούμε και μια ρετσινούλα με το φαγητό!!!
- Μεσημεριανός ύπνος.... Νομίζω ότι χρειάζεται, ε?
- Μπάνιο... όχι το γρήγορο, αυτό που κάθεσαι μισή ωρα στην μπανιέρα με το καυτό νερό και το αφρόλουτρο...
- Κρέμες προσώπου, χεριών, σωματος...
- Αγαπημένη μουσική, όχι απαραίτητα χαλαρωτική, πες κομματια που θα χρησιμοποιουσα για warm up στο spin

Τελικά νομίζω ότι όλοι χρειαζόμαστε μερικές ώρες χαλάρωσης, όχι κάθε μέρα, αλλα εκεί  που λες δεν πάει άλλο. Και δεν χρειάζεται να ειναι ολόκληρη τη μέρα... μιση ωρίτσα αρκεί...
Έτσι για να μην τρελλαθούμε!!!



Monday, November 17, 2014

Should I stay or should I go? Γυμναστήριο... Δυσκολη απόφαση!!

Όλοι όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν πόσο σημαντικό για μένα είναι το γυμναστήριο.... κάτι σαν δεύτερο σπίτι μου ένα πράγμα... Και αυτό, όχι γιατί περνάω όλη μέρα εκεί μέσα, αλλα επειδή περνάω καλά.
Το να πηγαίνω γυμναστήριο για μένα είναι η μόνη διέξοδος εκτόνωσης, ειδικά τώρα τελευταία, που η ζωή μου πάει από το κακό στο χειρότερο  - Μιζέρια - Άρα βασική ανάγκη (πως είναι το νερό, το φαγητό...)
Δεν πίνω, δεν καπνίζω, δεν βγαίνω, δεν έχω παρέες, δεν είμαι μέλος κανενός συλλόγου. Οι μόνοι άνθρωποι που βλέπω εκτός απο σπιτιού και εκτός από τους μαθητές μου είναι οι συναθλούμενοί μου και οι γυμναστές μου.
Και συνηθίζω να πηγαίνω σε μαθήματα που έχουν πολλή ενταση, που οι δάσκαλοι έχουν μεράκι γι αυτό που κάνουν και που περνάω καλά, άσχετα αν καποια άλλα μαθήματα θα μου έδιναν περισσότερα ωφέλη....
Και ως εδώ καλά, μεγάλη τρέλλα το gym, γενικώς.
Αυτό που δεν είχα καταλάβει μέχρι πολύ πρόσφατα είναι ότι ναι μεν, υπάρχει μια χαλαρή και σε "φιλικό" τόνο επικοινωνία, αλλά κανένας δεν είναι φιλαράκι μου...
Μετά την πρώτη ψυχρολουσία, panic εγώ....
Δεν έχω φιλαράκια... Τώρα???
Η αλήθεια είναι ότι όταν έχεις συνηθίσει ένα μέρος, και δεν έχεις και λειτουργικό πρόβλημα, δύσκολα φεύγεις...
Από την άλλη, πάντα υπάρχει η περιέργεια για κάτι καινούριο.
Καινούριο... Νέος ολοκαίνουριος χώρος, γυαλιστερός εξοπλισμός, εντυπωσιακές αίθουσες.... Ποδηλατα... αχ τα ερωτεύτηκα αυτά τα ποδήλατα....
Εντυπωσιάστηκα!!! Τωρα?
Ναι, πηγαινω σε 2 γυμναστήρια.... Δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα με τα παιδιά που δουλεύουν εκεί μεσα, άψογοι επαγγελματίες.... Διαπροσωπική σχέση? δεν νομιζω ... Strictly business... (με κάποιες εξαιρέσεις που μετριούνται στα δάχτυλα)
Πλέον έφτασε η ώρα να διαλλέξω... σε ένα-μισυ μήνα από τώρα....Τα οικονομικά μου δε μου επιτρέπουν πλεόν πολυτέλειες...
Τελικά τι μου λείπει?
Είναι λίγο "κρύο" να κάνεις πράγματα μόνος σου χωρίς παρέα....
Μάλλον εγώ είμαι η weird της υπόθεσης...
Και τώρα τι κάνουμε?