Sunday, April 6, 2014

Mission accomplished... πάμε παρακάτω....





Περυσι τετοιο καιρο ήμουν μπροστά απο την τηλεόραση και ζήλευα όλο τον κόσμο που έπαιρνε μέρος στο μαραθώνιο, την επόμενη μέρα, όλοι στο γυμναστήριο έλεγαν πως πέρασαν, σε πόσο χρόνο έβγαλαν τα 5, 10 , 40τόσα χλμ...
Εγώ, πάλι με αλλεργικό άσθμα (ναι κάθε άνοιξη τα ίδια, κάθε χρόνο και χειρότερα), αποφάσισα ότι την επόμενη χρονιά θα τα καταφέρω...
Ήρθε βέβαια η μέρα και πάλι χάλια με αναπνευστικό, αλλά "χαπακώθηκα" και πήγα...
Η αλήθεια είναι ότι ήμουν εντελώς μόνη μου... ενώ πολύς γνωστός κόσμος ήταν εκει, γινόταν Ο ΧΑΜΟΣ.... αν δεν έχεις κανονίσει... Τεσπα...
Το πρόβλημα είναι μέχρι να ξεκινήσεις, απο κει και πέρα you're on your own... Όπως γενικώς στη ζωη δε σε βοηθαει κανεις και δε σε υποστηρίζει κανείς χωρις να έχει συμφέρον... κάτι τετοιο...
Ο μαραθωνιος ως event, οκ πλάκα είχε, πολλοί περπατούσαν, είχαν έρθει για τον τζερτζελέ...
Εγω το έβγαλα όλο τρεχοντας... (Ναι Βασίλη πρέπει να εισαι περήφανος για μένα!!)
Ενοχλητικό που έπρεπε συνεχώς να "σπρώχνω" κόσμο  που περπατουσε κι έκλεινε το δρόμο για να περάσω πιο μπροστα... Ο καιρός, όχι στα καλύτερά του, αυτό το ψιλόβροχο έσπαγε νεύρα....
Η τελική ευθεία όλα τα λεφτα, τύμπανα, κόσμος να φωνάζει... ένας άλλος κόσμος πραγματικά...
Τερματισμός σε πολύ λιγότερο χρόνο απο ότι φανταζόμουν...
Βέβαια στον τερματισμό, μοναξιά... άσχετα που είχε 10.000 ανθρώπους τριγύρω...
Δεν θα αναφερθώ στο μετά, δεν ήταν αυτός ο σκοπός του post.
Αυτό που ήθελα πάντως το πέτυχα...

Φέτος έχω θέσει καποιους στόχους και σιγά σιγα τους πραγματοποιώ...
Και αν δε τα καταφέρω κάπου, μετράει ότι το προσπάθησα...
Moving on to the next goal....

No comments:

Post a Comment