Monday, April 28, 2014

It's just another manic Monday.... (in Greek.... άνοιξε πέτρα να διαβώ???)




Ωχ ήρθε και πάλι η Δευτέρα... Μετά απο δύο εβδομάδες πρωινό ξύπνημα...
7 το πρωι... συναγερμός, φωτιά!! Όχι το ξυπνητήρι είναι... Που είμαι? Πάλι στον καναπέ αποκοιμήθηκα.... Αυτή η αίσθηση που νυστάζεις πάααααρα πολύ και θες να πας να κοιμηθείς στο κρεβάτι σου αλλά το σώμα δεν κουνιέται???? Αυτό ακριβώς....
Ευτυχώς ο Γιάννης ξύπνησε στην ώρα του, χωρίς φωνές.... εκπαιδευτική εκδρομή μετά τις διακοπές....  και Πρωτομαγιά... και τριήμερη εκδρομή στην Αθήνα το ΠΣΚ!!! Αυτή ειναι ζωή...

Γρήγορα να προλάβω να τελειώσω τα του σπιτιού, μα γιατί δεν έπλυνα τα πιάτα χτες βράδυ???
Μόλις ανακάλυψα ότι έχω και να ετοιμάσω και κάτι ψιλά για τα μαθήματα....
Και η μουσική???
Βγαινω για εξωτερικές δουλειές... ακουστικά στα αυτιά... multitask...



Άραγε κάνει αυτό το κομμάτι για jumps, ή ειναι πολύ γρήγορο???  αν περάσω εγώ τις εξετάσεις του σπιν, να μου τρυπήσεις τη μύτη!!!!!!

Πάω για προπόνηση....



Κεφάκια ο Άρης σήμερα... sprintακια η Δώρα... 170 σφυγμός...  στα πόσα καίγομαι είπαμε???

Το τρέξιμο όμως δε σταματάει εδώ...
Ναι έχω να μαγειρέψω... Ο Remy στο Ratatouille έλεγε ότι όλοι μπορουν να μαγειρέψουν (δε σημαινει ότι θα έπρεπε να το κάνουν κιόλας.....)

2.30... Ώρα για μάθημαααααα .... ναι ο καημένος ο Νίκος νυστάζει... εμ τέτοια ώρα



4 και κάτι... παρέα με την Ελενίτσα.... Φαντάσματα, στοιχειωμένα σπίτια, πνεύματα, ιστορίες.... μπουυυυυυυυ!!!!







Φευγω.... κέντρο ... Άλεξξξξξ σου έρχομαι.... τι να πω και τι να αφήσω, τον αγαπάω πολύ αυτον τον μικρό, που δεν είναι πια και τόσο μικρός, αλλά είναι φάτσας και καταφερτζής αλλά τι να κάνουμε ρε Αλέξανδρε... πρέπει να μάθεις και κάτι... κι έκθεση θα γράψεις και ασκήσεις θα κάνεις και ο χορός αργότερα!!!




Πάμε για το τελευταίο μάθημα για σήμερα... Νομίζω η Νικολέττα ειναι η μόνη μαθήτρια που με περιμένει με ενθουσιασμό.... 5 ασκήσεις της βάζω, δυο σελλίδες κάνει απο μόνη της.... Η χαρά της δασκάλας!!!! Ναι και τραγουδάκι κάναμε και συζητησουλα και όλα τα καλά....




Ώρα να μαζευτώ σπίτι... 10 και... πάλι πιατα στο νεροχυτη..... και ρουχα πεταμένα παντου.... Γιαννηηηηηηηη!!!! (Ναι και διάβασμα)

Good night people....
Και αύριο μια απο τα ίδια...

Monday, April 21, 2014

I'm sorry but I've actually never....


.....eaten seafood.... No I have never tried it and it seems that I never will, since I found out that I am allergic to it... No, I am not curious...
I have never driven a car.... No I don't know how.... I don't really know if I am ever going to learn, my spatial intelligence comes to... zero....
I have never gone bungee jumping, rafting, mountain climbing (these things I would like to do, but I probably won't!! LOL)
I have never stayed out all night, not even when I was young and don't think there is a chance that I will....
Is there something you have never done?
Any regrets?

(Post idea taken from :  http://fatmumslim.com.au/im-sorry-ive-actually-never/ )


Thursday, April 17, 2014

Μ. Πεμπτη... επιχείρηση κόκκινα αυγά...

Κάθε χρόνο τέτοιο καιρό, θυμάμαι την οικογένειά μου... όχι την τωρινή μου οικογένεια, αλλά τους ανθρώπους που δεν υπάρχουν πια... Τους γονείς μου, τη γιαγιά...
Η γιαγια μου, δεν μπορώ να πω, είχε τις παρεξενιές της, αλλα την αγαπούσα πάρα πολύ, μαζί της μεγάλωσα άλλωστε...
Κάθε Μ.Πέμπτη λοιπόν με έστελναν οι γονείς μου με τη γιαγιά πρωί πρωί στην εκκλησία για να κοινωνήσω... Βέβαια εγώ πάντα εκείνη την μέρα γινόμουν "Απόστολος Πέτρος" και έκανα πως δεν την ήξερα τη γιαγιά, γιατί πάντα μα πάντα έσπρωχνε τον κόσμο για να πάει μπροστά!!!! Με τα χρόνια κατάλαβα ότι αυτό είναι γνώρισμα όλων των γιαγιάδων και όχι μόνο της δικής μου... αλλα τέλος πάντων... τώρα τα θυμάμαι και γελάω μόνη μου...
Η συνέχεια της ημέρας είχε να κάνει με το βάψιμο των αυγών. Πάντα τα έφτιαχνε η γιαγιά, άντε και η μάνα όταν γέρασε πολύ ή γιαγιά και δεν έβλεπε καλά...
Ολόκληρη διαδικασία, τότε δεν υπήρχαν οι βαφές οι "εύκολες", γινοταν τα χέρια κατακόκκινα!!! Και δεν έβγαινε κιόλας η βαφή...
Αργότερα τα έφτιαχνε η μαμά, εγω γενικώς ποτε δεν ειχα ασχοληθεί... οκ όλοι το ξέρουν, εγώ με την κουζίνα τα έχουμε τσουγκρισμένα, σαν τα αυγά ένα πράμα...

Όταν χάσαμε και τη μάνα, δεν ξαναέβαψα αυγά... Όπως και δεν ξαναπήγα στο σπιτι στην Τορώνη, όπως δε θέλω να περνάω απο το πατρικό μου σπίτι....Τέλος πάντων...

Τα τελευταία 2-3 χρόνια άρχισα να βάφω λίγα αυγά, έτσι για το καλό, βέβαια ματωμένη κουζίνα πάντα.... Αστα να πάνε...
Να λοιπόν φωτογραφικό υλικό απο την "προσπάθειά μου"...

Πρώτη απορία... ποση ώρα βραζουμε τα αυγά ΟΕΟ??? Πήρα βοήθεια απο το "κοινό" - 8-10 λεπτα μου είπανε... θα δείξει...

Βήμα 2ο Αφήνουμε τα βρασμένα αυγά να πάρουν θερμοκρασία δωματίου... Πόση ώρα??? Ρε παιδιά αυτά καπου πρέπει να τα γράφει για εμάς τους άσχετους... Τεσπα... Πες οτι το έκανα σωστά, δεν ξέρω....





Βαζουμε τα αυγά στη μπογιά, χωρις να τα πιάσουμε με το χέρι... αλλιως θα κυκλοφορουμε με κόκκινα χέρια για 2-3 μέρες (ναι προσωπική εμπειρία)

Τα αφήνουμε 3 λεπτά στη βαφή... Εδω λέει και χρόνο!!! Ναιιιιιι! Ζήτωωωωω!!!

Οχι δεν έσφαξα κανέναν, απλά έβγαλα τα αυγά να στεγνώσουν....

Σημείωση, ο νεροχύτης πρέπει να πλυθεί ΑΜΕΣΩΣ, γιατί μετα θα νομίζει ο κόσμος ότι όντως έσφαξα κανέναν στο νεροχύτη....



Ορίστε, για να μή με λέτε ανεπρόκοπη....

Αυτα... Καλή Ανάσταση να έχουμε...





Sunday, April 6, 2014

Mission accomplished... πάμε παρακάτω....





Περυσι τετοιο καιρο ήμουν μπροστά απο την τηλεόραση και ζήλευα όλο τον κόσμο που έπαιρνε μέρος στο μαραθώνιο, την επόμενη μέρα, όλοι στο γυμναστήριο έλεγαν πως πέρασαν, σε πόσο χρόνο έβγαλαν τα 5, 10 , 40τόσα χλμ...
Εγώ, πάλι με αλλεργικό άσθμα (ναι κάθε άνοιξη τα ίδια, κάθε χρόνο και χειρότερα), αποφάσισα ότι την επόμενη χρονιά θα τα καταφέρω...
Ήρθε βέβαια η μέρα και πάλι χάλια με αναπνευστικό, αλλά "χαπακώθηκα" και πήγα...
Η αλήθεια είναι ότι ήμουν εντελώς μόνη μου... ενώ πολύς γνωστός κόσμος ήταν εκει, γινόταν Ο ΧΑΜΟΣ.... αν δεν έχεις κανονίσει... Τεσπα...
Το πρόβλημα είναι μέχρι να ξεκινήσεις, απο κει και πέρα you're on your own... Όπως γενικώς στη ζωη δε σε βοηθαει κανεις και δε σε υποστηρίζει κανείς χωρις να έχει συμφέρον... κάτι τετοιο...
Ο μαραθωνιος ως event, οκ πλάκα είχε, πολλοί περπατούσαν, είχαν έρθει για τον τζερτζελέ...
Εγω το έβγαλα όλο τρεχοντας... (Ναι Βασίλη πρέπει να εισαι περήφανος για μένα!!)
Ενοχλητικό που έπρεπε συνεχώς να "σπρώχνω" κόσμο  που περπατουσε κι έκλεινε το δρόμο για να περάσω πιο μπροστα... Ο καιρός, όχι στα καλύτερά του, αυτό το ψιλόβροχο έσπαγε νεύρα....
Η τελική ευθεία όλα τα λεφτα, τύμπανα, κόσμος να φωνάζει... ένας άλλος κόσμος πραγματικά...
Τερματισμός σε πολύ λιγότερο χρόνο απο ότι φανταζόμουν...
Βέβαια στον τερματισμό, μοναξιά... άσχετα που είχε 10.000 ανθρώπους τριγύρω...
Δεν θα αναφερθώ στο μετά, δεν ήταν αυτός ο σκοπός του post.
Αυτό που ήθελα πάντως το πέτυχα...

Φέτος έχω θέσει καποιους στόχους και σιγά σιγα τους πραγματοποιώ...
Και αν δε τα καταφέρω κάπου, μετράει ότι το προσπάθησα...
Moving on to the next goal....