Thursday, March 20, 2014

Ποια ειμαι, που παω?


Αυτη την εβδομαδα βαδίζω και παραμιλώ...
Περιμενα το προηγουμενο Σαββατοκύριακο πως και πως να κατεβω στο συνέδριο να παρουσιάσω τη δουλειά μου, ναι το έκανα, ναι δεν είχα πολύ κόσμο, ναι δεν πειράζει, πάμε παρακάτω...
Όμορφα ήταν, η Αθήνα είναι πάντα Αθήνα... Φίλοι, συνάδελφοι, γέλια χαρές, καινούριος κόσμος, ΠΟΛΛΗ κούραση...  Να θες για κάποια στιγμή να μείνεις μόνος σου να ξεζαλιστείς και να μην μπορείς...
Το ξενοδοχείο φέτος, τρομερό δωμάτιο με ένα τελειο υπέρδιπλο μαλακό κρεβάτι και πουπουλένιο στρώμα... μακάρι να μπορούσα να μείνω και πάνω από τις 7 ώρες που έμεινα...
Είναι πολυ άσχημο το συναίσθημα πάντως να τρως μόνος σου πρωινό...
Γυρνάω σπίτι... Ο ΧΑΜΟΣ... Μαθήματα, αναπληρώσεις, διαβασματα, να είναι όλοι άρρωστοι, να μην έχει πάει κανεις σουπερ μάρκετ, το σπίτι βομβαρδισμένο απο ρούχα, πιατα και βιβλια σκορπισμένα...
Και δε μου φτάνει ΟΟΟΟΛΟ αυτό, να ακούω και τα παράπονα μερικών μερικών, "δεν έκανες αυτό, δεν έκανες εκείνο..."
Δεν πειράζει όμως... Προχωράμε μπροστά...
Θέτουμε στόχους και τους πραγματοποιούμε....
Με περιμένουν λοιπόν τεσσερα πράγματα που ήθελα πραγματικά ΠΟΛΥ να τα κάνω...
ΟΝΕΙΡΟ 1: Pecha Kucha event στο συνέδριο της Θεσσαλονίκης
ΟΝΕΙΡΟ 2: Roving Reporter στο ιδιο event (ναι κουραση αλλα τρέλλα σκετη)
ΟΝΕΙΡΟ 3: Μαραθωνιος (στα 5χλμ μονο αλλα με τα συνεδρια που χρονος για προπονηση)
ΟΝΕΙΡΟ 4: Spinning seminar (a lifetime dream is finally coming true)

Δεν ξερω αν θα τα καταφέρω... Στοχος μου το τέρμα ... κι αν οχι δεν πειράζει... Σηκώνομαι και συνεχίζω... keep walking

No comments:

Post a Comment