Sunday, March 23, 2014

10 κανονες για να εισαι παντα δυστυχισμενος...


( το εκλεψα απο βιβλιο γερμανικων)
1. Να σκεφτεσαι πάντα αρνητικα για τον εαυτό σου
2. Να πιστευεις οτι δεν μπορεις να αλλαξεις
3. Να υπολογίζεις πάντα τα χειρότερα
4. Να μην εισαι ποτέ ευχαριστημένος μ'αυτα που έχεις
5. Να εισαι σιγουρος οτι είσαι άτυχος
6. Να ψαχνεις και να βρίσκεις πάντα μια τρίχα στη σούπα
7. Να συγκρίνεσαι πάντα με τους άλλους
8. Να μη συγχωρείς ποτέ τα λάθη σου
9. Να μη δείχνεις ποτέ τα πραγματικά σου συναισθήματα
10. Να αμφιβάλεις πάντα για τις ικανότητες σου

Thursday, March 20, 2014

Ποια ειμαι, που παω?


Αυτη την εβδομαδα βαδίζω και παραμιλώ...
Περιμενα το προηγουμενο Σαββατοκύριακο πως και πως να κατεβω στο συνέδριο να παρουσιάσω τη δουλειά μου, ναι το έκανα, ναι δεν είχα πολύ κόσμο, ναι δεν πειράζει, πάμε παρακάτω...
Όμορφα ήταν, η Αθήνα είναι πάντα Αθήνα... Φίλοι, συνάδελφοι, γέλια χαρές, καινούριος κόσμος, ΠΟΛΛΗ κούραση...  Να θες για κάποια στιγμή να μείνεις μόνος σου να ξεζαλιστείς και να μην μπορείς...
Το ξενοδοχείο φέτος, τρομερό δωμάτιο με ένα τελειο υπέρδιπλο μαλακό κρεβάτι και πουπουλένιο στρώμα... μακάρι να μπορούσα να μείνω και πάνω από τις 7 ώρες που έμεινα...
Είναι πολυ άσχημο το συναίσθημα πάντως να τρως μόνος σου πρωινό...
Γυρνάω σπίτι... Ο ΧΑΜΟΣ... Μαθήματα, αναπληρώσεις, διαβασματα, να είναι όλοι άρρωστοι, να μην έχει πάει κανεις σουπερ μάρκετ, το σπίτι βομβαρδισμένο απο ρούχα, πιατα και βιβλια σκορπισμένα...
Και δε μου φτάνει ΟΟΟΟΛΟ αυτό, να ακούω και τα παράπονα μερικών μερικών, "δεν έκανες αυτό, δεν έκανες εκείνο..."
Δεν πειράζει όμως... Προχωράμε μπροστά...
Θέτουμε στόχους και τους πραγματοποιούμε....
Με περιμένουν λοιπόν τεσσερα πράγματα που ήθελα πραγματικά ΠΟΛΥ να τα κάνω...
ΟΝΕΙΡΟ 1: Pecha Kucha event στο συνέδριο της Θεσσαλονίκης
ΟΝΕΙΡΟ 2: Roving Reporter στο ιδιο event (ναι κουραση αλλα τρέλλα σκετη)
ΟΝΕΙΡΟ 3: Μαραθωνιος (στα 5χλμ μονο αλλα με τα συνεδρια που χρονος για προπονηση)
ΟΝΕΙΡΟ 4: Spinning seminar (a lifetime dream is finally coming true)

Δεν ξερω αν θα τα καταφέρω... Στοχος μου το τέρμα ... κι αν οχι δεν πειράζει... Σηκώνομαι και συνεχίζω... keep walking

Friday, March 14, 2014

Άντε φευγουμε???


Δε με χωράει ο τοπος σημερα ... Θελω να φυγω...
Τετοιο καιρο πριν απο ένα χρονο παρουσιαζαμε το "It's only rock n roll but I like it" με τη Μαρια και ονειρευόμουν το επόμενο project...
Όλον αυτον τον καιρό, η σκέψη έγινε πραγματικότητα και μπορει να μην κρατησα την αρχική μορφη του σχεδίου, αλλα ήρθε η ωρα να το παρουσιασω στον κόσμο.
Κάθε φορα που κατεβαινω για το συνέδριο, ειναι μεγάλη χαρα, αν και είναι τρομερα κουραστικό να είσαι σε ένα κτίριο όλη μερα πηγαίνοντας απο παρουσιαση σε σεμινάριο και αντιστροφα...
Πολλοι δεν καταλαβαίνουν τη χαρα μου και την όρεξη μου για όλο αυτό.
Αντε και πηγες εκει και?
Και γιατι να δειξεις τη δουλειά σου? Να την "κλέψουν" και άλλοι?
Πληρωνεσαι γι αυτο? εεε, αν δεν πληρώνεσαι ... χαζα τι να πας και να σπαταλησεις χρόνο...
Γιατί μπλεκεις τα παιδια σε τετοια προτζεκτς, τι κερδίζουν?
Ααα πάλι πας ταξιδάκι αναψυχης? Παρατας την οικογενεια και φευγεις πάλι??
Και το ωραιο το κλασσικο.. ε εσυ είσαι ψωνιο και θες να "δειχνεσαι""...

Κι εγω σκέφτομαι, ε για ποιο λογο να μη δειξω τη δουλεια μου, τις σκέψεις μου?
Πρεπει να πληρωθω για να μάθω και να διδάξω πράγματα?
Πρεπει να παραδεχτω ότι ειναι ομορφο να περνας χρόνο με ανθρώπους που μοιράζονται τα ενδιαφεροντα σου, αλλα δεν ειναι και ταξιδακι αναψυχης...
Και τι να κανω δηλαδη, να κλειστω μέσα και να πηγαινω κάπου μονο οικογενειακώς??
Και τα παιδια μαθαινουν οτι μπορουν να κανουν διαφορα πραγματα με την ξενη γλωσσα και να επικοινωνουν...

Και στο κάτω κάτω εντάξει σε όσους "κανω", δεν ειναι ανάγκη να με συμπαθουν όλοι...
Δεν ειναι ανάγκη να με θεωρουν όλοι καλη δασκάλα, για κάποιους δεν είμαι και δεν προκειται να προπαθησω να τους αλλαξω τη γνώμη.

Ένα έχω να πω, φέτος, κάνω πραγματικά όλα αυτα τα πράγματα που μου αρεσουν και νιωθω πολυ όμορφα με τον εαυτο μου. Φτου να μη με ματιασω... Βεβαια συμφωνα με το νομο του Μέρφι όλο και κάτι θα παει στραβα, αλλα οκ όλα μεσα στη ζωη ειναι!!!
Αυτα!! 

Sunday, March 2, 2014

Μουσικουλα και μπλα μπλα...

Ειναι πλέον παράδοση ότι πριν απο κάθε καινουριο release που γινεται στο γυμναστηριο, κάνω κι εγω homework για να δω τι με περιμένει!!! Εννοειται οτι οι λίστες των τραγουδιών υπάρχουν ήδη στο internet και δεν τα βρίσκω παράνομα (για να μην παρεξηγηθούμε με τη Les Mills). Η αναρτηση αυτη θα είναι εντελως άσχετη με το RPM, απλά μου αρέσουν τα τραγουδια!!!



 Έχει περάσει αρκετός καιρός απο την τελευταία φορά που έγραψα, νομίζω πραγματικά ότι αυτο το μπλογκ το έχω για να γκρινίαζω και να προσπαθώ να "σηκώσω" τον εαυτό μου, αλλα κυρίως για να γκρινίαξω....

 

Και τελικά, γιατί να είμαστε ανικανοποίητοι? Εγώ απλά αναρωτιέμαι, υπάρχει κάποιος άνθρωπος που να είναι απόλυτα ευτυχισμένος??  Πχ. Κάποιος έχει φτάσει ψηλά στη δουλειά του αλλα δεν έχει οικογένεια. Κάποιος έχει ταξιδέψει πολύ αλλα δεν έχει σύντροφο. Κάποιος έχει οικογένεια, που όμως τον περιορίζει να κάνει σπουδές, ταξίδια...

 

Κι εκεί που έχεις ηρεμία πάντα κάτι γίνεται και την χαλάει, ή ειναι τόσο ήρεμα τα πράγματα που πραγματικα λες ε αμαν, δεν γίνεται κάτι γιατι βαριέμαι τοοοοοσο πολύ?

 

Μπορει κανείς να τα ισορροπήσει όλα? Και γιατι κάποιοι άνθρωποι ειναι ευχαριστημένοι μ'αυτα που έχουν και κάποιοι άλλοι συνεχιζουν να ψαχνονται?

 

Βεβαια κάθε φορά που εμφανίζεται καποιο πρόβλημα υγειας, όλες αυτές οι αναζητησεις φαίνονται γελοίες, και λες να έχω την υγειά μου να είμαι καλά και όλα τα άλλα γίνονται..

 
Γίνονται όμως? Το παλεύουμε αρκετα? Εξαρτάται μόνο απο μάς μια ευτυχισμένη στιγμή??

 

Και απο την άλλη αν δεν εξαρτάται απο μας, για ποιο λόγο να το προσπαθούμε?
Αν φάμε τα μουτρα μας μια, δυο, τρεις, μετά τι γινεται? Σηκωνεσαι και συνεχίζεις ή απλά μενεις κατω??
 

Βγαινει πάντα ο ήλιος? Δεν ξέρω για πάντα... Σημερα πάντως μετα την καταιγιδα ήρθε η λιακάδα

 

Κυριολεκτικά μιλουσα πάντα....
Καλη εβδομάδα και καλό μήνα!!!