Wednesday, December 18, 2013

Απολογισμος της χρονιας... 7 ακομα...


Και 13 ακομα για τον καινουριο χρονο....
Πλησιαζουν οι μέρες και σκεφτομουν πως περασε και αυτη η χρονια...

Με χαρες και στεναχωριες....
Δεν ξερω αν ήταν η καλυτερη χρονια που εχει περασει.... Οχι ακομα δεν εχω μπει στο Christmas spirit...
Και δεν ξερω αν θα ειμαι Xmas person φετος, αλλα σιγουρα χρειαζομαι ξεκουραση. Ναι έφτασα στο σημείο να το πω και αυτο....
Τι έγινε αυτο το χρόνο?
Πααααρα πολλα!!!
  • Πολλά μαθήματα, εξετάσεις των παιδιών, επιτυχίες. Οκ μαθητες πολλους δεν έχω αλλα πέρασαν όλοι και ειμαι πολύ χαρούμενη και περίφανη γι αυτο. 
  • Οι παρουσιάσεις στα συνέδρια TESOL μαζι με τη Μαρία επίσης πήγανε μια χαρά, πολλή δουλειά και άγχος βέβαια, αλλά πού όμορφο αποτέλεσμα. Link εδώ και interview εδώ.
  • Το καλοκαίρι? Απαίσιο... κόντεψα να πάθω κατάθλιψη... χωρίς δουλειά, χωρίς ιδιαίτερο σκοπό, μέσα στη γκρίνια....άσχημη περίοδος πολύ
  • Τι με κράτησε? Το #30GoalsBlogChallenge, μια πολύ όμορφη πρωτοβουλία απο δασκάλους για δασκάλους από όλο τον κόσμο, μου έδωσε ένα σκοπό στη ζωή μου εκείνη τη χρονική περίοδο και οχι μονο. Ήρθα σε επαφή με καταξιωμένους ανθρώπους, που πραγματικά αγκάλιασαν τις ιδέες μου όσο απλές και να ηταν αυτές!
  • Και Interview παρακαλώ... 
  • Guest blogger on SEETA
  • Και αρθράκι στο χριστουγεννιάτικο e-bulletin του TESOL Macedonia. (Οταν βγει θα το ανεβάσω)
  • Και δημιουργία international ομάδας για το επόμενο μου project. (όταν είναι έτοιμο θα ανεβει και αυτο)
Αυτά όλα έγιναν στη δουλειά και ναι εκτος απο το καλοκαίρι, είμαι πού ευχαριστημένη με τα όσα έχω καταφέρει και συνεχίζω να παλεύω γι αυτό, όχι επειδή είμαι ψώνιο, αλλα επειδή θέλω να γίνομαι καλύτερη και ως επαγγελματίας και ως άνθρωπος...

Προσωπικά???

Μετά από πολλους καυγάδες και διαφωνίες που επικρατούσαν το προηγούμενο μισό του χρόνου, τώρα επικρατεί ηρεμία, έχει βρεθει μια ισορροπία. Μάλλον ο καημένος ο Σωτ το πήρε απόφαση μετά απο τόσα χρόνια ότι δεν πρόκειται να γίνω η νοικοκυρούλα χαρωπή που τόσο ήθελε και έχει βάλει λίγο νερό στο κρασί του. Δείγμα αγάπης? Δείγμα συμβιβασμού? Θα δείξει...

Το παιδί μου? Ο καινούριος χρόνος μας ήρθε με κάτι πολύ δυσάρεστο, κάποιοι απαίσιοι "άνθρωποι" επιτέθηκαν στον Γιάννη και τους φίλους του ενώ λέγανε τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς. Δόξα το Θεό μόνο τα λεφτά τους είχαν πάρει και δεν έπαθαν τίποτα, αλλα ήταν ενα μεγάλο σοκ.

Το παιδί μου το ξεπέρασε σχετικά γρήγορα, εγώ δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ξανακυκλοφορήσω...
Έχω ένα αντράκι τελικά... είμαστε πλέον πρωταθλητές στο Kick box (με πανελλήνια μετάλλια παρακαλώ), είμαστε πολύ καλοί μαθητές απο ότι μαθαίνω απο τους δασκάλους του....
Μπαίνουμε βέβαια σιγά σιγα στην εφηβεία και υπάρχει μια σχετική αντίδραση, αλλα νομίζω όλα μέσα στο πρόγραμμα ειναι.

Αυτή τη χρονιά και πάλι έγινε ένα ξεκαθάρισμα... Κάποια άτομα αποδείχτηκαν πραγματικοί φίλοι, κάποιοι άλλοι όχι... Χαίρομαι για το πρώτο, good riddance στους υπόλοιπους...

Μεγάλη προσπάθεια επίσης να κάνω κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ, το πέτυχα για ένα φεγγάρι, δεν είχα την υποστήριξη που θα ήθελα (δεν πειράζει), αποφάσισα να μην το κυνηγήσω, θεωρώ ότι ακόμα και 800 σεμινάρια να κάνω και 15 πτυχία να αποκτήσω, δεν πρόκειται να με πάρει κανεις στα σοβαρα. Τζάμπα λεφτα και κυριώς τζάμπα κόπος.
Μου λείπει πολύ το spin, δεν έχω ξαναανεβεί σε ποδήλατο απο τότε, ούτε μόνη μου. Και δεν ξέρω αν θα το ξανακάνω... Απογοητεύτηκα, μου έχει στοιχήσει πολύ. Αλλα ετσι ειναι η ζωη με τις χαρές και τις απογοητεύσεις.
Πολύ μίρλα για το τίποτα... Εδώ ο κόσμος έχει προβληματα σοβαρα, υγείας, χρημάτων κι εγω γκρινίαζω για βλακείες....

Αυτά... Keep walking... Spin mo more....


No comments:

Post a Comment