Monday, January 9, 2012

Αρώματα...


Το ξενυχτησαμε χτες... Όχι δεν τα έσπαγα στα μπουζούκια, ταινία έβλεπα....
Πριν από αρκετά χρόνια, μια μαθήτρια μου μου είχε προτεινει να δω "Το Άρωμα" και μάλιστα μου ειχε γραψει και review και πραγματικα μου είχε κινήσει την περιεργεια να τη δω, όμως λόγω δουλειάς κι έλλειψεις χρόνου, το ξεχνούσα, μέχρι που το έδειξε χτες στην τηλεόραση και είπα θα το ξενυχτήσω, αλλα τουλάχιστον θα αξίζει τον κόπο...

Η ταινία ως ταινία, είχε μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, ενός αρωματοποιού που προσπαθόυσε να φτιάξει το τέλειο άρωμα σκοτώνοντας γυναίκες και αιχμαλωτίζοντας την μυρωδιά τους. Ένα άρωμα που τον έκανε αγαπητό σε όλους τους ανθρώπους, σε κατάσταση υστερίας... Ναι αρρωστημένη άποψη βέβαια όμως, το θέμα με τις μυρωδιές έχει μια βάση.

Έτσι λοιπόν κάθησα κι έψαξα από περιέργεια κυρίως για τις φερομόνες, που εκρίνει ο οργανισμός οι οποιες καθοριζουν αν είμαστε συμβατοι με κάποιον ή όχι. Είναι άοσμες και φαντάζομαι ότι στον καθένα μας είναι διαφορετικές.

Τώρα δεν ξέρω αν το αποτέλεσμα που έχουν δρα το ιδιο στον καθένα. Ας πούμε αν οι φερομόνες του ενός ενεργοποιούν τα εγκεφαλικά κύτταρα του άλλου, συμβαίνει ταυτόχρονα και στον πρωτο? Ή είναι μονόδρομο?
Αυτες λοιπον οι ουσίες μπορουν να μπουν σε μπουκαλάκι? Και όντως ελεγχουμε έτσι κάποιον? Από τη μύτη?

1 comment:

  1. Χμμμμμ, δεν έχω δει τη ταινία αλλά έχω διαβάσει το βιβλίο. Εγώ θέλω να πιστεύω ότι κάποιος πρέπει να μου ερέθίσει το μυαλό και λειτουργώ με βάση το μυαλό αλλά μάλλον πρέπει να κάνω μία μελέτη γιά τις φορομόνες και να σου πω ;-)

    ReplyDelete