Tuesday, June 21, 2011

Experiment


Πριν από περίπου 2 εβδομάδες άρχισα ένα "πείραμα", όπως το ονόμασα.... Έχεις αναρωτηθεί ποτέ ΄ποσο σημαντικός είσαι για τους άλλους? Και λέγοντας άλλους, εννοώ τους ανθρώπους που είναι δίπλα σου, τους ανθρώπους που θεωρείς καλούς σου φίλους, μέλη της οικογένειας που έχεις ιδιαίτερα καλές σχέσεις, ανθρώπους τέλος πάντων που έρχεσαι αν όχι σε καθημερινή επαφή, σε τακτική βάση τουλάχιστον...
Και είναι θέμα και αυτοκριτικής... Μου μιλάει κάποιος επειδή πρεπει να με ανέχεται? Επειδή αναγκαστικά με βλέπει ή επειδή θέλει να το κάνει?
Κι εδώ αρχίζει το "πείραμα", το οποίο πρέπει να ομολογήσω ότι δεν ήταν δική μου ιδέα, αλλά το 'έκλεψα" ....
Έτσι λοιπόν έχει 2 εβδομάδες που δεν έχω πάρει τηλεφωνο κανέναν, δεν έχω επιδιώξει να μλήσω με κανέναν στο chat, δεν έχω στείλει μήνυμα σε κανέναν (με μια εξαίρεση το guest blog που έγραψα).
Μέχρι τώρα... το αποτέλεσμα?? 1-2 άτομα από το οικογενειακό μου περιβάλλον συνεχίζουν να επικοινωνούν μαζί μου, όπως ήταν αναμενόμενο. Φίλοι ( με 1-2 εξαιρέσεις) .... ουτε φωνή ουτε ακρόαση... Άνθρωποι που συνήθιζα να βλέπω και να επικοινωνώ καθημερινα (πχ, στο γυμναστήριο, στο chat, στο τηλέφωνο) και πλέον δεν το επιδιώκω, επίσης δεν έχει καταλάβει κανένας τίποτα...
Συμπέρασμα... είναι δύσκολο να καταλάβεις το ανθρώπινο μυαλό...
Δεύτερο συμπέρασμα... μήπως κάνω εγώ κάτι λάθος??
Τρίτο συμπέρασμα... μήπως τελικά ζούμε σε ένα κόσμο συμφέροντος?

Εγώ συνεχίζω το "πείραμα", είμαι περίεργη να δω που θα οδηγήσει....

No comments:

Post a Comment