Sunday, August 8, 2010

Θεσσαλονίκη Γιάννενα με δυο παπούτσια πάνινα!!


Φέτος αρχίσαμε τις εκδρομές και κανείς δε μας σταματά!!
Κάθε καλοκαίρι, πάω παραδοσιακά στην Τορώνη για λίγες μέρες... οι συνήθειες δεν αλλάζουν ποτέ.
Αυτή τη χρονιά όμως είπα να αφήσω λίγο τη Χαλκιδική και να "γυρίσω" λίγο την Ελλάδα.
Με αφορμή μια κοινωνική υποχρέωση, πήγα Καστοριά, την οποία τη λάτρεψα, κανονικά θα έπρεπε να κάνω κι εκεί ένα αφιέρωμα, και θα το κάνω κάποια στιγμή, οι φωτό υπάρχουν έτσι κι αλλιώς.

Βλέποντας λοιπόν τη λίμνη της Καστοριάς, η απόφαση πάρθηκε να επισκεφτούμε και μια ακόμα λίμνη, αυτή των Ιωαννίνων, και όχι μόνο τη λίμνη βέβαια...

Η νέα Εγνατία οδός, οφείλω να ομολογήσω ότι είναι πολυ άνετη, τρομερή εμπειρία. Δυστυχώς πηγαίναμε τόσο γρήγορα που δεν μπόρεσα να βγάλω φωτογραφίες από το αμάξι. Αυτό που μου έκανε εντύπωση άντως ήταν τα πολλά τούνελ! το μεγαλύτερο ήταν κοντά στα 3 χιλ.
Την απόσταση πάντως την κάναμε σε 2 ώρες κι ένα τέταρτο...
Θυμάμαι, πριν πολλά πολλά χρόνια που είχα πάει στην Πάργα διακοπές, χρειάστηκε 7 ώρες!! Βέβαια περνούσες από διάφορα χωριά, κάμπους και την περιβόητη Κατάρα, ήταν μια εμπειρία κι αυτο!!

Πρώτη στάση Μέτσοβο, βέβαια βγήκαμε από το δρόμο, αλλά αφού φτάσαμε μέχρι εδώ, το θεωρώ αμαρτία να μην πας...
Φυσικά γινόταν χαμός από κόσμο. Εκτός από τουρίστες, να βλέπεις γιαγιάδες και παπούδες με παραδοσιακές στολές να κυκλοφορούν! Παραδοσιακά σπιτάκια με ξύλινες σκεπές, μαγαζάκια με καπνιστό τυρί και ξύλινα σουβενίρ και παντού η μυρωδιά του ψητού κρέατος!!! Μάλλον πείνασα!!

Συνεχίζουμε τη διαδρομή, φτάνουμε επιτέλους στα Γιάννενα, και μετά από λεπτομερή καθοδήγηση της κοπέλας φτάνουμε στο ξενοδοχείο... Μπορώ να πώ ότι οι άνθρωποι στα Γιάννενα είναι ιδιαίτερα φιλικοί κι εξυπηρετικοί, κάτι που δεν το περίμενα, μια που σε κάθε τουριστικό μέρος που έχω πάει, όλο και υπάρχει κάποιο στραβόξυλο να μου χαλάσει τη μέρα!

Το δωμάτιο αρκετά καλό, ωραία αυλή για πρωινό και καφέ, αλλα εγώ δεν ήρθα για να κάτσω μέσα!!

Κατηφορίζω προς τη λίμνη, εκει περιμένουν καραβάκια να σε πάνε απέναντι στο νησί.

Εγώ το νησί το ήξερα από την Κυρά Φροσύνη που την έπνιξε ο Αλή Πασάς μέσα στη λίμνη.
Η κυρά Φροσύνη λοιπόν δεν ήτανε στο χαρέμι όπως νόμιζα, αλλά τα "είχε" με τον γιό του Αλή Πασά Μουχτάρ. Κάπως μαθεύτηκε από τη γυναίκα του Μουχτάρ λοιπόν ότι την είχε φιλενάδα και πήγε η άλλη και παραπονέθηκε στον Πασά, ο οποίος την έπνιξε με άλλες 16 Γιαννιώτισσες "αμφιβόλου" ηθικής. Τώρα εγώ τι να πω.. Μπορεί να τις είχανε βάλει οι επαναστάτες να τα "φτιάχνουν" με τους Τούρκους και να κλέβουν μυστικά! Πάντως την Ελληνίδα γυναίκα του Αλή Πασά που βοήθησε και την Επανάσταση τη λέγανε Βασσιλική...

Το νησάκι πάντως πολύ όμορφο, γεμάτο ταβερνούλες, μαγαζάκια με αναμνηστικα ( και κάποιες πολύ επιθετικές πωλήτριες, με άρπαξε μία και μου έβαζε ασημένια βραχιόλια στο χέρι και δεν μπορούσα να φύγω!!) και το μοναστήρι που αποκεφάλισαν τον Αλή Πασά που λειτουργεί ως μουσείο πλέον.

Γυρισμός στο ξενοδοχείο και το απογευματάκι επίσκεψη στο σπήλαιο του Περάματος, ένα χωριουδάκι λίγο πιο έξω από τα Γιάννενα!
Το σπήλαιο είναι στη μέση του χωριού!! Περίεργο!

Περπατάς 1100 μέτρα μέσα, έχει αράχνες νυχτερίδες και κάτι ακριδοαράχνες κουφές και τυφλές, που μπορεί να πεταχτουν πάνω σου αλλα δεν πειράζουν όπως είπε η ξεναγός! (yeah right!!). Πολλά σχήματα από σταλακτίτες και σταλαγμίτες, αρκετά ενδιαφέρον μπορώ να πω.

Βγαίνοντας από το σπήλαιο η θέα στην λίμνη είνα εκπληκτική!!

Το βραδάκι βολτούλα κατά μήκος του τοίχους και της λίμνης, γεμάτες οι καφετέριες και οι ταβερνούλες, πολύ όμορφα. Καθήσαμε σε ένα καφέ που φέρνουν και τοστ μαζί με την μπύρα, τι καλά (μια που είμαι και πολύ λιχούδα εγώ).

Γενικά η πόλη έχει πολύ όμορφες γωνιές, μακάρι να έμενα περισσότερο να ανακαλύψω κι άλλες!!

Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στο μουσείο Βρέλλη, με τα κέρινα ομοιώματα, το οποίο το πήγανε αρκετά έξω από την πόλη, πολύ όμορφες και πειστικές φιγούρες από την Ελληνική Επανάσταση, αλλα οι κακούργοι δεν αφήνανε φωτογραφίες... Ο χώρος ειδικά διαμορφωμένος σα σπηλιά!!

Πολύ θετικές οι εντυπώσεις μου από τα Γιάννενα, τέλεια εκδρομούλα για ΣΚ!!

More pics

2 comments:

  1. Καλησπερα Ντορακι και καλη εβδομαδα.
    Και μ αυτη σου την αναρτηση με γυρισες πολυ πισω!
    Θα ξεκινησω με κατι που με ξαφνιασε ευχαριστα.
    Με τις 2,5 ωρες διαδρομη!
    Παλια ηταν ολοημερο ταξιδι!
    Ειτε απο Σαλονικη πηγαινες ειτε απο Αθηνα.
    Τελος παντων.
    Το Μετσοβο ειναι πραγματι γραφικο και σχετικα ωραιο,αλλα οχι για μονιμη διαμονη;)
    Απο κει περναμε,
    αγοραζουμε κεφαλοτυρια και κυριως Μετσοβονε,
    για να τριβουμε πανω σε μακαροναδες που τις δινει μουρλια γευση,και..φευγουμε;)
    Τα Γιαννενα σημερα ειναι μια ησυχη επαρχιακη πολη με αρκετο φοιτητοκοσμο.
    Σε αντιθεση με τοτε που ηταν ερημια και χαρος.
    Οι ανθρωποι ειναι φιλοξενοι ακομα,
    γιατι δεν εχουν αλλοιωθει απο τον ..πολυ τουρισμο οπως σε αλλα μερη.
    Και φυσικα η λιμνη ειναι υπεροχη.
    Οπως και το νησακι.
    Εγω θυμαμαι ακομη,αν και μαθητης τοτε,
    το ξυλινο σπιτακι του Αλη Πασα,και το τρυπιο απο σφαιρες ξυλινο πατωμα,που οπως μας ειχαν πει τοτε,ειχαν πυροβολησει απο το ισογειο στο πανω δωματιο και τον σκοτωσαν!
    Το κατα ποσο αληθευει,δεν το εψαξα ποτε;)
    Τουρισμο και μαγαζακια τοτε, δεν ειχε σχεδον καθολου.
    Παντως περιμενα να σου κανει μεγαλυτερη εντυπωση το σπηλαιο.
    Γιατι,τοτε ηδη ηταν κατι το εντυπωσιακο.
    Ποσο μαλλον τωρα που πρεπει θεωρητικα να το εκαναν καλυτερο!
    Στο μουσειο δεν θυμαμαι να μας ειχαν παει.
    Δεν γνωριζω καν αν υπηρχε τοτε.
    Τελος,βρεθηκα στα Γιαννενα το 84 για τελευταια φορα.
    Θεο μ εκαναν να δοκιμασω βατραχοποδαρα!!!
    Αλλα ουτε με μια καραφα τσιπουρο δεν με..καταφεραν;)

    Να εισαι καλα Ντορακι και να μας..ταξιδευεις!

    Υγ..Ειδα και τις φωτογραφιες.
    Πολυ ωραιες

    ReplyDelete
  2. Γειά σου Κώστα!! Βλέπω γρήγορα την είδες την κανούρια ανάρτηση!!!
    Πέρασα πολύ καλά στα Γιάννενα, ήταν κάτι το διαφορετικό!
    Το σπήλαιο, εντυπωσιακό δεν μπορώ να πω... είχε 17 βαθμούς μέσα και γύρω στα 90% υγρασία! Η αλήθεια είναι ότι είχα αγχωθεί, γιατί είχα τον Γιάννη μπροστά και γλιστρούσε, εκείνος μέσα στη χαρά κι εγώ να τον παρατηρώ μην πέσει κάτω!! Έτσι δεν τι πολυαπόλαυσα!!
    Βατραχοπόδαρα δεν θα δοκίμαζα ποτέ, να με πληρώνανε κιόλας!!
    Αντε μόλις γυρίσω από Χαλκιδική, θα γράψω και για Ουρανούπολη και για Καστοριά!
    Μάγια Τσόκλη νούμερο 2 ένα πράγμα!!

    ReplyDelete