Sunday, May 13, 2018

Ιστορίες της εβδομάδας

Η εβδομάδα άρχισε κάπως έτσι...


Αποτέλεσμα: Πάλι κόπηκε το νερό... ούτε σε νησί να ήμασταν πια....
Όμως η Δευτέρα ήταν μοναδική, τελειώνοντας με Body Combat το βράδυ....
Χρόνια πριν, θυμάμαι δεν έβαζα μάθημα Δευτέρα απόγευμα για να προλάβω να πάω προπόνηση. Μετά ξεκίνησα στο γραφείο και αναγκαστικά δεν μπορούσα να επιλέξω τις ώρες των μαθημάτων μου μετά το 8ωρο... Μετράω τις μέρες που θα ξαναρχίσω να πηγαίνω
ανελλειπώς στο αγαπημένο μου μάθημα στο γυμναστήριο!!!

Η Τρίτη είχε κι αυτή τα δικά της. Ξεκίνησε κάπως έτσι...

Ο Μη-μής μου κι εγώ δουλεουμε τα πρωινά μαζί

Και συνεχίστηκε με ένα τηλεφώνημα!! "Γειά σας, είμαστε από KLETT Hellas, κερδίσατε το πρώτο δώρο από την κλήρωση του σεμιναρίου της Κυρακής"!!!!! Να πάω να πάιξω και λόττο λες?



Τετάρτη ζώθηκα με τα άρματα... Ετοιμοπόλεμη!!!

Κάτι σε καμικάζι....

Και Πέμπτη  ξεχνούσα όλα μου τα πράγματα! Ξέχασα το χαλάκι της γιόγκα στου μαθητή μου,ψτο νερό μου πάνω στο ελλειπτικό και σβήστρες, στυλό μολύβια κτλ.... αλλά είχε Body Balance με την Ιφιγένεια!!

Εγώ έπεσα, η Ιφιγένεια καλή πάντως...

Και μετά ταινιούλα, Avatar, το είχα δει στον κινηματογράφο σε 3D με την Έλενα! Τρομερό εργάκι, πολύ εντυπωσιακά εφέ και περνάει πολύ όμορφο μήνυμα!!! Α και τέλεια μουσική!



Παρασκευή πονούσα από το miha, ουτε να περπατήσω, ουτε να κουνηθώ... ελπίζω να έχει αποτέλεσμα, τζαμπα πόνος αλλιώς!

Τρελλό Σάββατο, με μάθημα από 9 μέχρι 5 και Body Combat το κερασάκι στην τούρτα. Πραγματικά δεν ξέρω, αλλά πάντα όταν τελειώνω το Σαββατιάτικο μαραθώνιο μαθημάτων, είμαι σα ζαλισμένο κοτόπουλο. Φταίει το γεγονός ότι γερνάω σιγά σιγα....

Ομάδα Δύναμη!

Η Κυριακή κλασσικά με βολτούλα στην Κρήνη με τον Μη-μή μου...


Τους έφτιαξα και καλό φαγητό ΚΑΙ γλυκό, λέω γιορτη της μητέρας, θα το θυμηθούν. Όχι ότι πιστεύω στις εμπορικές γιορτές. Απλά καλό θα ήταν να εκτιμούσε κάποιος την προσπάθειά μου...

Happy Mother's day!!

Μαργαριτάρια μαθήματος:
Είμαι πολύ τυχερή που έχω τόσο προσεκτικούς μαθητές!!

Fido μου σήμερα θα περιγράψουμε γραφήματα!!

Αριούλα, ξέρεις τι είναι τα modal verbs ή να τα ξαναπώ;


Μαθήματος: Γιατί παιδί μου με αγριοκοιτάς, τι σου έχω κάνει; - Γραμματική μου κάνετε, κυρία, τι άλλο να μου κάνετε πια....

Την άλλη εβδομάδα πάλι

Saturday, May 5, 2018

Ιστορίες της εβδομάδας

Μια εβδομάδα παρά μια μέρα... Είχε και Πρωτομαγιά... εγώ δεν τον "έπιασα"το Μάη πάντως...

  • Η εβδομάδα λοιπόν άρχισε κάπως έτσι...

  • Οι περισσότεροι μαθητές πήγαν εκδρομή με το σχολείο ή δεν πήγαν σχολείο την Δευτέρα και το έκαναν τετραήμερο ή μετά τις εκδρομές ήταν άρρωστοι, οπότε κι εγώ "ξεκουράστηκα". Να πω και την μαύρη αλήθεια δεν με πείραξε καθόλου. Όταν ήμουν νέα, πραγματικά νευρίαζα όταν μου ακυρωνόταν μαθήματα. Ούτε εγώ ακύρωνα ποτέ. Έχω πάει για μάθημα άρρωστη με 39 πυρετό, έχω αφήσει βαφτίσεις και γενέθλια για να κάνω μάθημα, έχω κάνει μάθημα Πρωτοχρονιά. Επίσης έχω αφήσει για χρόνια το παιδί μου να μεγαλώνει στον αυτόματο, έχουν υπάρξει χρονιές, ειδικά όταν δούλευα στο γραφείο, που ήμουν τουρίστας στο σπίτι μου και πήγαινα μόνο για ύπνο. Δεν θέλω πλέον να το κάνω αυτό. Ναι μεν δεν πρόκειται να αφήσω τη δουλεια για να πάω για καφέ, αλλά δεν θα θυμώσω και αν θα μου πουν οτι πήγαν εκδρομή. Περισσότερος χρόνος να περάσω με τον Πετρή μου, να κάνω ένα φαί της προκοπής για το παιδί μου, ή απλά για να κοιμηθώ μισή ώρα παραπάνω. 
Τον τελευταίο καιρό ο Σωτ θέλει να αγοράσει κότερο...  τι τραβάω η άμοιρη....

Ασχέτως τρέλλας, είναι όμορφα να είσαι κοντά στη θάλασσα, χειμώνα -καλοκαίρι

  • Άνοιξε ο καιρός και χαίρομαι πραγματικά που έχω τον Πετρή και έτσι έχω διακιολογία να βγω έξω να περπατήσω και να κάνω βόλτα στα χορτάρια, στη θάλασσα, αντί να πήζω μέσα στο σπίτι.
my sidekick

Ο κολλητός...

Οι μεγάλες μου αγάπες κάθε πρωί

  • Εννοείται ότι ΚΑΙ αυτή την εβδομάδα έχω αρχίσει να κάνω μάθημα στις 8 το πρωί.
Γειά σας κορίτσια. Say cheese for the camera!!

άδειοι δρόμοι...


  • Παράπονο δεν έχω. Τέτοια ώρα που ξεκινάω, δεν έχει πολύ κόσμο στο δρόμο, ούτε πολλή ζέστη. Που και που μου ποζάρουν και οι γατούλες και έχω κάτι να ποστάρω στο ινστα...
  • Πάντως Σαββατιάτικα στο λεωφορείο γίνεται Ο χαμός. Κλεισούρα, ζέστη, μπόχα.... σήμερα μου ήρθε να ανέβω στην Τούμπα με τα πόδια... Βγήκα 4 στάσεις πιο νωρίς και πήρα παγωμένο εσπρέσσο για να δροσιστώ. Πραγματικα, ο συγκεκριμένος καφές μου κάνει ένεση αδρεναλίνης και έρχομαι στα ίσια μου. Κάθομαι λοιπόν στο παγκάκι έξω από το Coffee island στη Λαμπράκη να συνέλθω, έρχεται κι ένας παπούς να ξαποστάσει... όπως φαίνεται άρχισα να συμπεριφέρομαι στην ηλικία μου...
Στο παγκάκι

Φρέντο εσπρέσσο σκέτο παρακαλώ

  • Πάω σουπερ μάρκετ χτες να πάρω τυρί και γαλοπούλα. Μόνο αυτά χρειαζόμουν. Μόνο αυτά πήρα. Αλλά το ζευγάρι πριν από μένα αποφάσισε να σηκώσει τη μπάνκα στον αέρα. 40 λεπτά σχεδόν τους περίμενα... και βάλε κι αυτό και βάλε κι εκείνο και να δοκιμάσω και το σαλάμι αέρος και βάλε και λουκάνικα, και θέλω κι εκείνο το καυτερό... ΕΛΕΟΣ... τελικά κρίση έχουμε ε; 
Μαργαριτάρα μαθητών:
  • Αυτό το minority μου θυμίζει το Μίνωα...
  • Κάνω προφορικά ECPE με τις μαθήτριές μου με skype μια και μένουν στις 2 άκρες της πόλης. Ο ένας υποψήφιος λεγόταν Roberto Gutierez και με το που λέει η μια Roberto, πεταγόμαστε εμείς με την άλλη, Roberto Cavalli, Roberto Carlos.... Ότι ξέρει ο καθένας καλό είναι....
ώρες ώρες νιώθω κάπως έτσι....

Η Κυριακή θα περάσει με σεμινάριο, και εντυπώσεις θα αναρτηθούν στο σοβαρό blog.
Η δική σας εβδομάδα πως ήταν; 

Monday, April 30, 2018

Ιστορίες της εβδομάδας

Plank με ισσοροπία πάνω σε λάστιχο και μπάλα.....


  • Η εβδομάδα άρχισε κάπως έτσι....




  • Θυμάστε που χάθηκε η πτηση μου το Μάρτιο λόγω ομίχλης και δεν μου έδινε η Ράιαν τα λεφτά πίσω; Μετά από 3 μειλ διαμαρτυρίας, έχοντας τους προσκομίσει όλα τα έγγραφα (πρόγραμμα συνεδριου, κρατηση ξενοδοχείου, αποδείξεις κτλ) ότι έπρεπε να φύγω εκείνο το Σάββατο το πρωί και όχι την επόμενη Δευτέρα που μου πρότειναν εκείνοι, και αφού πέρασαν 2 μήνες σχεδόν, αποφάσισαν να μου στείλουν voucher 80 ευρώ με εξαργύρωση μέχρι τον άλλο Απρίλιο. Και αυτό ήταν ένα ζωντανό παράδειγμα για τους μαθητές μου για το ποσο σημαντικό είναι να μπορούν να γράφουν ένα complaint letter της προκοπής. 
  • Μου τηλεφώνησε παλιός μου μαθητής, ενήλικας πλέον, παίζει να έχει και 15 χρόνια που κάναμε μάθημα, για να μου συστήσει μαθήτρια για ιδιαίτερο. Ασχέτως της δουλειάς, ήταν πολύ συγκινητικό που πρώτον με θυμήθηκε και δεύτερον μου μίλησε για το τι έχει κάνει στη ζωή του. Επίσης μου τόνισε ότι είχα μεγάλη υπομονή μια και τώρα που είναι και ο ίδιος δάσκαλος τον φέρνουν στα όριά του και σκέφτεται συχνά το πως χειριζόμουν εγώ καταστάσεις..
  • Με παίρνει αυτη η γνωστή του παλιού μου μαθητή. Θελει να δωσει Γ1 Goethe Οχι αυστριακό Οχι κρατικό. Εχει πάρει το Β2 το 2015 και δεν εχει χρησιμοποιήσει τα γερμανικα απο τοτε. Δε δέχεται να γράψει τεστ ένταξης. Θελει να δωσει εξετάσεις το Σεπτεμβρη. Να κανει εντατικά. Οταν άκουσε τιμή βέβαια άλλαξε γνώμη.... 


  • Ελεύθερο πρωινό με βολτίτσες στην Κρήνη και με το "αγόρι" μου να απολαμβάνει την υπέροχη μέρα.
  • Αυτήν την εβδομάδα έκανα μάθημα στις 7.45 το πρωί.... έχω κάνει μάθημα 11 το βράδυ, μεταμεσονύκτιο, μάθημα από το τηλέφωνο, αλλά τόσο νωρίς ποτέ ως τώρα. Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά. 
  • Συναντώ τον Trainer απο το γυμναστήριο που πήγαινα παλια στο σούπερ μαρκετ. Ρουφάω κοιλιά και κρύβω τις σοκοφρετες....

Σαββατιανή έξοδος - γιορτή!

Φερτε το κρασί, που το πήγατε???
  • Μερικές φορές είναι καλό να το ρίχνεις και λίγο έξω..... Χρόνια πολλά Τζο!
TESOL MTh Sunday dinner

  • Και παραπάνω από λίγο να μην πω...


  • Και θαύμα φαί.... πρώτη φορά στη ζωή μου μου είπε ο Γιάννης μπράβο... Έχει εκρήξεις γεύσεων λέει... (master chef influence)

Μαργαριτάρια μαθητών¨
  • “Τι σημαίνει gauge” - “μετρώ” - “από εκεί δε βγαίνει και το goji berry?”
  • «γιατί να πει κανεις τον άλλον αιμοφόρο ορφανό και γιατί να ειναι βρισιά;». Εννοούσε το bloody bastard ...
  • Καινουρια επαγγέλματα: Flugmann & Flugfrau
  • "Πόσα να θυμάται αυτό το μυαλό πια καλέ κυρια"
That's all folks!

Sunday, April 15, 2018

Πρωινες ασυναρτησίες...


Είναι 6.30 το πρωί κι εγώ είμαι με τις πυτζάμες, τις αρβύλες και το μπουφάν, έξω στο πάρκο.
Αυτό γίνεται κάθε μέρα από τέλη Οκτώβρη.
Όχι δεν είμαι η τρελλή του χωριού, ούτε τα χω χάσει για να παίρνω τους δρόμους τα χαράματα.

Απλά το καινούριο μέλος της οικογένειας με ξυπνάει γλυκά γλυκά γιατί πρέπει να βγει έξω.
Βέβαια το άλλο μέλος της οικογένειας, ως έφηβος, ειδικά Παρασκευή και Σάββατο με ξενυχτάει (αυτός βγαίνει βόλτα κι εγώ τον περιμένω), οπότε 2-3 μέρες την εβδομάδα μένω άυπνη...
Είναι πολύ όμορφα να είσαι έξω το πρωί, ασχέτως κρύου ή κακών καιρικών συνθυκών. Το χειμώνα είχαμε κρύο και βροχές, τώρα έχουμε άνοιξη λουλουδάκια και γύρη. Όπως και να'χει, εγώ προβληματική είμαι, μια κρυώματα, μια αλλεργίες, πάντα κάτι θα έχω. Αλλά δεν πτοούμαι.
Και ναι, συναντάς και κόσμο τέτοια ώρα, δεν το πίστευα αλλά είναι αληθινό.
Πρώτα πρώτα συναντώ τον Μπίλυ που ανοίγει το μπουγατσατζίδικο εκείνη την ώρα. Ασε που μυρίζει φρεσκοψημένη τυρόπιτα και μας σπάει τη μύτη.
Επίσης έξω από οτο σχολείο κάθεται πάντα ένας κύριος με τον καφέ του στο παγκάκι. Δεν ξέρω γιατί δεν πάει να κάτσει σε κανένα 24ωρο καφέ ή γιατί δεν πίνει καφέ σπίτι του...
Παιδιά και ζευγαράκια που γυρνάνε από το ξενύχτι, κόσμος που πάει στη δουλειά του, μαμάδες με παιδάκια που τα πάνε από νωρίς στον παιδικό για να φύγουν στη δουλειά τους, άλλοι σκυλομπαμπάδες και σκυλομαμάδες (αν κι εμείς βγαίνουμε πάντα πιο νωρίς από τα σκυλα΄και της γειτονιάς), γατούλες, περιστέρια, γλάροι που έχουν φύγει από τη θάλασσα και ψάχνουν για φαγητό.
Κάποιες μέρες βλέπουμε ακόμα το φεγγάρι. Τα χρώματα που παίρνει ο ουρανός είναι απίστευτα και διαφορετικά κάθε μέρα, μια μωβ, μια πορτοκαλί, μια ροζ και μια γκρι.


Και μπορεί κάποιες μέρες να νιώθω εξαντλημένη από τις λίγες ώρες ύπνου, αλλά δε το αλλάζω με τίποτα...
Αυτά για σήμερα...

Thursday, April 5, 2018

Καφεδάκι στη γειτονιά...


Είναι καθημερινή,έχεις λίγο χρόνο και θες να πας για καφέ, αλλά δε θέλεις να τρέχεις στο κέντρο.
Είναι βραδάκι και πείνασες, θες και μια μπυρίτσα, που να ξεσπιτώνεσαι...
Είναι Κυριακή και θες πρωινό, ή το τρεντάδικο brunch, αλλά βαριέσαι να πάρεις το αυτοκίνητο.

Θες να πας μια μέρα για ποτό και θες να ακούσεις κι ένα live, όχι όμως στην άλλη άκρη της πόλης.

Για μας όλους που μένουμε ανατολικά στη Θεσσαλονίκη, το πρόβλημά μας λύθηκε.
εδώ και λίγο καιρό έχει ανοίξει ένα πολύ όμορφο μαγαζί για όλες τις ηλικίες και τα γευστικά και μουσικά γούστα, το μικρό παλάτι, Petit Palais.


Εγώ πήγα για καφεδάκι και πρωινό μια Κυριακή, μα είμαι σίγουρη ότι θα το ξαναεπισκεφθώ για να δοκιμάσω και όλα τα υπόλοιπα.
Συνεχίζεται....

Wednesday, April 4, 2018

Τα Social Media κι εγώ...


Κάποιος θα μπορούσε να με χαρακτηρίσει "δικτυωμένη", ίσως και "εθισμένη" στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μια και έχω λογαριασμούς σχεδόν σε ότι υπάρχει, άσχετα αν κάποιοι από αυτούς είναι ανενεργοί.
Γενικά μου αρέσει να δοκιμάζω κάθε τι καινούριο, να παίζω με τα διάφορα features για λίγο καιρό και να βλέπω αν μου "κάνουν" ή όχι.
Δεν ξέρω αν πρέπει ή αν δεν πρέπει να έχει κανείς έκθεση στα "μέσα" ή κατά πόσο πρέπει ή δε πρέπει....
Και όταν λοιπόν φτάχνουμε λογαριασμό σε κάποιο μέσο, για ποιο λόγο το κάνουμε;
Για τη δουλειά μας ισως? Αυτοί που έχουν προιόντα και μαγαζιά, πουλάνε τα εμπορεύματά τους, εμείς οι υπόλοιποι πουλάμε τον εαυτό μας, τη δουλειά μας, τις υπηρεσίες μας, ή απλά το ψώνιο μας. Βέβαια οι δικές μας ζωής μπορεί να μην είναι τόσο ενδιαφέρουσες όπως των professional influencers, αλλά αν ήταν, τότε θα ήμασταν κι εμείς επαγγελματίες και όχι ερασιτέχνες.
Υπάρχουν πολλές κατηγορίες ανθρώπων που μπορείς να συναντήσεις εδώ μεσα.
Οι καθαρά επαγγελματίες, που δείχνουν μόνο δουλειά, τα "μοντέλα" που δείχνουν ότι είναι όμορφες και όμορφοι, γυμναστές που δείχνουν ασκήσεις και διατροφή, μουσικοί που τραγουδάνε, κυρίες που δείχνουν τι μαγείρεψαν, κόσμος που βγαίνει συνέχεια και δείχνει τι καλά περνάει.... και πολλοί πολλοί άλλοι... γενικά δεν βλέπεις κάτι άσχημο εδώ μέσα.
Όλοι περνάμε καλά, όλοι είμαστε αισιόδοξοι, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα και αν υπάρχει είμστε δυνατοί...
Αν κανείς είναι αληθινός και γενικά εκτίθεται και δείχνει όλες τις πλευρές της ζωής του, θεωρείται μη-επαγγελματίας, ή γκρινιάρης ή χαλασοκεφιάς.
Η αλήθεια είναι ότι για μένα, δεν έχουμε μόνο μια πλευρά στη ζωή μας. Κάποιος δηλαδή που εκτίθεται ως επαγγελματίας μόνο και κρατάει ολα τα υπόλοιπα για τον εαυτό του, τι ακριβώς πετυχαίνει;
Οποιος υπερεκτίθεται και δείχνει πόσο όμορφος είναι, χωρίς να δείξει ταυτόχρονα την πνευματική του καλλιέργεια. επίσης τι πετυχαινει;
Και γιατί δεν πρέπει να γνωρίσουμε κάποιον από όλες του τις πλευρές;
Μήπως υπάρχει η "σκοτεινή" πλευρά που δεν πρέπει να αποκαλυφθεί;
Και τι σημαίνει κλεινω ένα λογαριασμό κάπου και ανοίγω κάπου αλλού καινούριο; Σας βαρέθηκα και πάω το κουβαδάκι μου σε άλλη παραλία;
Όπως και να 'χει, τα "μέσα" ανοίγουν ένα παράθυρο στον κόσμο, τον κοντινό και τον μακρυνό. Αρκεί να ξέρουμε να τα χρησιμοποιήσουμε προς ώφελός μας.
Αν η ποιότητά μας είναι καλή, θα βρούμε κάποια στγμή το δρόμο μας...
Αυτα...


Υ.Γ. Στο Future Learn έχει μια ωραιότατη σειρά σχετικά με τα Digital Skills με αρκετές συμβουλές

Friday, March 23, 2018

Daily Happiness: Some day...


Δεν το συνέχισα το καθημερινό γράψιμο.
διάβασα κάπου ότι κάτι τέτιο είδους ημερολόγια βοηθούν, αλλά να πω την αλήθεια, το μόνο που κατάφερα είναι να συνειδητοποιήσω ότι υπάρχουν μέρες που δεν υπάρχουν καν ευτυχισμένες στιγμές και ότι όλη η μέρα είναι μια ρουτίνα.
Το μόνο σταθερόστην διατήρηση της θετικής ψυχολογίας είναι ο Πετρής.
Είναι αυτός που περιμένει υπομονετικά να ασχοληθείς μαζί του. Που είναι εκεί, πίσω από την πόρτα για να κάνει χαρές όταν γυρνάς από τη δουλειά, που θα έρθει αν σε ξυπνήσει το πρωί με παιχνιδιάρικη διάθεση, που σε κοιτάει πάντα στα μάτια, που δε ζητάει τίποτα αλλά τα δίνει όλα μόλις σε βλέπει.
Είναι σίγουρο ότι ένας άνθρωπος δεν θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο, όσο και να σε "αγαπάει".

Αυτά για σήμερα....