Friday, June 15, 2018

Mindfulness: Η λέξη που ΔΕΝ μεταφράζεται


Αν ψάξεις στο λεξικό, δεν μπορείς να βρεις ακριβή μετάφραση.

απο wordreference
Και πως να βρεις δηλαδή ερμηνεία, αφού πίσω από αυτή τη συγκεκριμένη λέξη κρύβεται ολόκληρη φιλοσοφία.
Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι από μας δεν ηρεμούμε ποτε. Πάντα έχουμε κάτι να κάνουμε. Δουλειά, σπίτι, παιδιά, υποχρεώσεις... Το αστείο είναι ότι όταν έχουμε λίγο χρόνο για να ξεκουραστούμε, πάλι κάτι κάνουμε, δουλειές στο σπίτι, πράγματα που δεν είχαμε το χρόνο να τακτοποιήσουμε κτλ κτλ. Κι έχουμε πείσει τον εαυτό μας ότι πάντα πρέπει να υπάρχει κάτι και έχουμε πιστέψει και οι ίδιοι ότι αν καθήσουμε για λίγο και κοιτάξουμε λίγο την ηρεμία μας, κάτι θα γίνει, κάποιος θα μας κρίνει ή ακόμα χειρότερα ότι θα πάθουμε κατάθλιψη από την απραξία. Και στο τέλος καταλήγουμε με υπερκόπωση ή με κατάθλιψη από το γεγονός ότι δεν έχουμε προσωπική ζωή.
Θα μου πεις καλά τα λες, αλλά δεν πάμε και στη δουλειά από χόμπι. Στις μέρες μας δεν υπάρχει η πολυτέλεια να κάνουμε μεγάλα διαλείμματα και διακοπές.
Αν δεν αφιερώνουμε όμως έστω και 15-20 λεπτά στον εαυτό μας, δεν βγαίνει η μέρα, πίστεψέ με.
Το φιλοσόφησα λοιπόν και άρχισα να πειραματίζομαι και να παρατηρώ τον εαυτό μου. Έχει αδειάσει ποτέ το μυαλό; Ίσως και όχι εντελώς αλλά το προσπαθώ. Μοιράζομαι 10 τρόπους που χρησιμοποιώ για να έχω "mindful moments"


1. 10-15 λεπτά χωρίς κινητό, λαπτοπ, τηλεόραση, ραδιόφωνο. Πάρε ένα καφέ (τσάι, πορτοκαλάδα, βότκα κτλ) και απλά κάτσε. Αν θες και χαλαρωτική μουσική χωρίς στίχο. Μη σκέφτεσαι τι έχεις να κάνεις, απλά δοκίμασε τον καφέ, κλείσε τα μάτια και άκου τους θορύβους από έξω. Τώρα το καλοκαίρι, βγαίνω στο μπαλκόνι πολύ νωρίς το πρωι και κάθομαι. Δροσούλα, καφεδάκι, ηρεμία....


2. Βγάλε το σκύλο βόλτα. (αν δεν έχεις σκύλο, πάρε σκύλο). Έχω παρατηρήσει ότι όταν είμαι έξω με το σκυλί, το μόνο που με ενδιαφέρει είναι εκείνος. Που θα πάει, να μη φάει κάτι από κάτω, να μην λερώσει, να μη λερωθεί, να μην του επιτεθεί κανένας άνθρωπος ή άλλος σκύλος. Όπως και να 'χει, δεν σκέφτομαι τα καθημερινά.


3. Αν δεν έχεις σκύλο και δεν θέλεις να πάρεις σκύλο, βγες μια βόλτα μόνος/μόνη σου. στο πάρκο, στην παραλία, στην εξοχή. Κάπου ήσυχα. Παρατήρησε το περιβάλλον γύρω σου. Τη θάλασσα, τα δέντρα, ακόμα και τον κόσμο που περνάει. Αν το χεις με την φωτογραφία, βγάλε και φωτογραφίες. Οργάνωσε ένα photo walk ανα τακτικά χρονικά διαστήματα και βάλε θέματα (πχ. φωτογραφίζω μόνο δέντρα ή μόνο θάλασσα ή μόνο γατούλες κτλ)


4. Δοκίμασε ένα καινούριο φαγητό. Σε εστιατόριο. Μονος/μόνη. Συγκεντρώσου στις διάφορες γεύσεις, στα χρώματα, στα υλικά. Μη σκέφτεσαι τίποτα άλλο και απόλαυσέ το.
5. Πάρε ένα παιχνίδι-γρίφο (σαν τον κύβο του ρούμπικ) ή ένα σταυρόλεξο. Συγκεντρώσου εκεί, μέχρι να το λύσεις.


6. Πήγαινε γυμναστήριο ή για τρέξιμο. Στο γυμναστήριο συγκεντρώσου στις οδηγίες και στις επαναλήψεις σου. Συγκεντρώσου στον εαυτό σου. Έχω παρατηρήσει ότι όταν πάω σε γυμναστηριακό μάθημα είμαι εκεί για τον εαυτό μου και είναι από τις λίγες φορές που δεν κοιτάω το κινητό.  Στο τρέξιμο βάλε μουσική και συγκεντρώσου στην αναπνοή σου.
7. Γέμισε την μπανιέρα με αρωματικό αφρόλουτρο και έλαια και κάθησε να χαλαρώσεις. Έστω και για 5 λεπτά. Κάνε μάσκα προσώπου, βάλε τις κρέμες σου, κάνε κάτι για σένα. Το αξίζεις.


8. Ξεφόρτωσε το μυαλό σου. Κάνε μια λίστα με τα πράγματα που έχεις να κάνεις και χώρισέ τα σε: Πράγματα που πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν, πράγματα που δε χρειάζεται να γίνουν τώρα και πράγματα που δεν πρόκειται να τα κάνεις. Οργανώσου και άρχισε. Έτσι δεν θα τα έχεις πια στο μυαλό σου. Εγώ κάνω πολλές λίστες. Έτσι όταν βλέπω τι έχω καταφέρει νιώθω πολύ καλά με τον εαυτό μου.


 9. Κάνε διαλογισμό. Ο διαλογισμός είναι παρεξηγημένος. Δεν χρειάζεται να προσεύχεσαι. Απλά να περάσεις μερικά λεπτά επικεντρώνοντας στην αναπνοή σου. Παρατηρείς την αναπνοή και δεν σκέφτεσαι. Αδειάζει το μυαλό. Υπάρχουν πολλά apps που μπορούν να σε βοηθήσουν.


10. Κάνε γιόγκα. Έχει σχέση με το γυμναστήριο που έλεγα πριν. Σε κάτι πιο light. Συγκεντρώσου στις ασκήσεις, στις στηρίξεις και στις ισορροπίες. Έλεγξε την αναπνοή σου. Επίσης υπάρχουν πολλά tutorials στο youtube. Δεν είναι ανάγκη να γραφτείς σε ακριβό στούντιο γιόγκα.

Ελπίζω να βοήθησα λίγο. (κι εγώ ακόμα ψάχνω...)
To be continued....

Tuesday, June 12, 2018

Food Festival 2018

Εδώ και 6 χρόνια, είμαστε τυχεροί εδώ στην Καλαμαριά που υπάρχει αυτό το πολύχρωμο φεστιβάλ.
Εδώ κι 6 χρόνια ήθελα να πάω.
Εδώ κι 6 χρόνια όλο κάτι γίνεται και ΔΕΝ πάω. Μια έχω να πάω σε γιορτή, μια βρέχει, μια δε βρίσκω παρέα. 
Φέτος δεν άντεξα, και το έβγαλα στο "σφυρί". Ανέβασα ένα σχετικό αρθράκι στο FB και ρώτησα αν θέλει κανείς να έρθει. Και ήρθε η φίλη μου η Ειρήνη μαζί (και ήταν ευκαιρία να βρεθούμε δλδ, μια που η καθημερινότητα μας έχει όλους να τρέχουμε σα στρατιωτάκια)

Η εκδήλωση είναι μια καταπληκτική γιορτή που οργανώνεται στην πλαζ Αρετσούς και παίρνουν μέρος σύλλογοι απο 32(!!!) χώρες.  Τα έσοδα πηγαίνουν στο Χαμόγελο του Παιδιού.

Εννοείται ότι εγώ δνε πήγα για να φάω, με τόσες αλλεργίες που έχω. Έβγαλα όμως πολλές πολλές φωτογραφίες, άκουσα μουσική, είδα χορούς από διαφορετικές χώρες και γενικα επικρατούσε ένα πολύ χαρούμενο χάος που μου έφτιαξε η διάθεση. 

Σίγουρα μια εκδήλωση που θα ήθελα να ξαναπάω. 
Βέβαια λένε ότι μια φωτογραφία ίσων χίλιες λέξεις, οπότε τις αφήνω να μιλήσουν από μόνες τους!



Εννοείται δεν έλλειπε και η ελληνική συμμετοχή.

τουρτιτσες και γλυκάκια

χουμους κανείς;

να και τα καυτερά

spicy chicken wings μιαμ

Σερβική συμμετοχή

Kasekuchen εφαγα δεν αντισταθηκα

Παέγια και αρχίσαμε να μιλάμε ισπανικά!







Αλβανική συμμετοχή

Ειχε και κρέας κανγουρώ



Η γερμανική συμμετοχή όλα τα λεφτά!




Το φαγητό λέει του Σαρβάιβορ!!!

Τσέχικα γλυκάκια!

Του χρόνου πάλι...

Monday, June 11, 2018

Ιστορίες περασμένης εβδομάδας

Η περασμένη εβδομάδα άρχισε κάπως ετσι...


Αν και ο Ιουνιος έχει προχωρήσει αρκετά, δεν έχω προλάβει να καθήσω ακόμα. Αυτό από την μια είναι πολύ καλό, αφού δεν έχω αρχίσει να βαριέμαι, όπως συμβαίνει κάθε καλοκαίρι άλλωστε, από την άλλη όμως έχει αρχίσει να βγαίνει η κούραση της χρονιάς....
Η εβδομάδα λοιπόν περιελάμβανε προετοιμασία για τις τελευταίες εξετάσεις (επιτέλους γιατί δεν νομίζω να άντεχαν ουτε τα παιδιά ούτε κι εγώ πλέον. Κάποια στιγμή θα γράψω στο "καλό" μπλογκ κάτι σχετικό με την προετοιμασία των εξετάσεων (ίσως όταν αρχίσω να βαριέμαι και θα πρέπει να διοχετεύσω την ενέργειά μου κάπου).
Παρακολούθησα ένα webinar της Oxford σχετικά με Project based learning, το οποίο ήταν αρκετά ενδιαφέρον, μια και θέλω να χρησιμοποιώ όλο και λιγότερο βιβλίο. Οι μαθητές μου κυρίως είναι ESP (English for specific purposes) ή κόσμος που φεύγει στην Γερμανία για δουλειά, οπότε η εξάσκηση σε "αληθοφανείς" καταστάσεις είναι χρήσιμη.


Περισσότερα για τα webinars της Oxford εδώ.

Η εβδομάδα συνεχίστηκε με τα καλοκαιρινά πάρτυ σε φροντιστήρια, στα οποία ήμουν καλεσμένη και πέρασα τέλεια!



Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Τζο Ψαρρά και στην Νόρα Τουπαρλάκη που με κάλεσαν να παίξω με τα παιδιά! Πέρασα τέλεια πραγματικά!
(θα ακολουθήσει κάποια στιγμή post στο "σοβαρό" blog σχετικά με παιχνίδια για επανάληψη λεξιλογίου - άρα χρωστάω δύο μέχρι τώρα)

Επίσης να μην ξεχνάμε, επιτέλους μπορώ και πηγαίνω συχνά γυμναστήριο και το χαίρομαι τοοοοοσο πολυ!

Βέβαια ο Νίκος θα μπορούσε άνετα να με καταγγείλει για ανέβασμα paparazzi φωτογραφιών.... Μπορείτε να τον βρείτε εδώ για ότι είδος training σας ταιριάζει. 

Το ΣΚ ήταν αρκετά ενδιαφέρον με:
Σεμινάριο σχετικά με τους εφήβους


Η κ. Λιβανίου, απολαυστική όπως πάντα. Σε κάποια φάση νόμιζα ότι ήταν μέσα στο σπίτι μου και μιλούσε για τον δικό μου έφηβο. Σκέφτομαι να γράψω κι εγώ ένα post για τη ζωή με έναν έφηβο στο σπίτι (είμαστε στο τρίτο post που χρωστάω λοιπόν)

Και ευκαιρία να συναντήσω τις καινούριες μου φιλενάδες.


Κάτι μου λέει ότι θα είναι πρωταγωνίστριες σε πολλές ιστορίες της εβδομάδας.

Βέβαια δεν έλειψαν οι στιγμές χαλάρωσης....


Κι ακόμα ένα κειμενάκι που πρέπει να γράψω: 10 ιδέες για mindfulness (4o χρωστούμενο post)

Και η Κυριακή έκλεισε με το Food Festival, στο οποίο παλεύω να πάω εδώ κι 6 χρόνια.


Μέσα στην εβδομάδα, αποκλειστικό post (5o χρωστούμενο) σχετικά μ'αυτήν την πολύχρωμη γιορτή!
Αυτά για σήμερα λοιπόν!
Σας αφήνω με τραγουδάκι που ανακάλυψα.

Tuesday, June 5, 2018

(ναι ναι καθυστερημενες) Ιστορίες εβδομάδας)

Και δε μπορώ να καταλάβω, ενώ τα μαθήματα έχουν μειωθεί στι 1/3 περίπου, εγώ έχω παραπάνω δουλειά κάθε μέρα...

Βέβαια η ρουτίνα του Ιουνίου μου αρέσει πολύ περισσότερο, μια και ναι μεν έχω μαθήματα και προετοιμασίες για εξετάσεις, αλλά δεν τρέχω όοοοοολη μέρα έξω.
Και οι μαθητές μου με υποδέχονται κάπως έτσι:


Και τα πρωινά μου είναι κάπως έτσι:


Επίσης είχα τη χαρά να δω και συναδέλφους που μιλάμε τόσους μήνες στο group:


Οπότε η ρουτίνα περιλαμβάνει:
  • 6 το πρωί, εγερτήριο, φιλάκια από τον Πετρή για να ξυπνήσω, βόλτα στο κοντινό πάρκο (με το σκουπόξυλο στο χέρι για να τρομάζω τα άγρια αδέσποτα που εμφανίστηκαν ξαφνικα - η τρελλη της γειτονιάς με το παλουκι ένα πράγμα)
  • Πρωινός καφές, μουσικούλα, ενημέρωση (νέα και κουτσομπολιά που έχασα  την προηγούμενη), κουβεντούλα στο chat με τα κορίτσια.
  • Ξυπνάμε τον κανακάρη που δίνει κάθε μέρα εξετάσεις (να πω την αλήθεια εμένα με συμφέρει αυτό που έχει εξετάσεις, μαζεύεται νωρίς σπίτι, διαβάζει και μου λέει και καμιά κουβέντα)
  • Μετάφραση σχετική με πλειομετρικές ασκήσεις (τόσο ανάλυση που πραγματικά άρχισε να μου πονάει το πόδι από τα άλματα που μεταφράζω)
  • Μαγειρέματα, σιδερώματα, καθαρίσματα και ότι άλλο κάνει μια "καλή" νοικοκυρά....
  • Μάθημα με όσους έχουν απομείνει
  • Καθημερινή προπόνηση
Όταν σε δουλεύουν οι φίλοι σου για την "σκληρή προπόνηση " που ρίχνεις

  • Είχα αρχίσει και διατροφή αλλά μια που ΔΕΝ έχω πειθαρχία, πρέπει να το πάρω απόφαση ότι θα παραμείνω τόφαλος
Από διάθεση είμαι καλά, έχω αρχίσει να ξεφορτώνομαι πράγματα και ανθρώπους. Αποφάσισα να μην κάνω πράγματα που ΔΕΝ με ευχαριστούν και ΔΕΝ με κάνουν να νιώθω καλά με τον εαυτό μου. Αυτό ισχύει και για τους τοξικούς ανθρώπους που πάντα στη ζωή μου με περιτριγυρίζουν. 
Βέβαια αυτό ίσως και να έχει επιπτώσεις, ειδικά σε επαγγελματικό επίπεδο, μια και οι άνθρωποι ειναι κακοί, αλλά καλύτερα άνεργη και ήρεμη παρά να μην είμαι εντάξει προς τον εαυτό μου. 
Άλλωστε από τότε που έχω τον Πετρή, δεν νιώθω την ανάγκη να είμαι με πολύ κόσμο. Λίγοι και καλοί.

Δεν είχα πολλά να πω αυτή τη φορά. Έχει αρχίσει λίγο να γίνεται μια γλυκιά ρουτίνα. Παραδόξως μου αρέσει αυτή η φάση για την ώρα. (θα βαρεθώ αλλά το απολαμβάνω μέχρι τοτε)
Until next time


Wednesday, May 30, 2018

Καθυστερημένες ιστορίες εβδομάδας

Αυτή τη φορά άργησα πολύ να γράψω... και γιατί δεν είχα πολύ χρόνο και γιατί με έχει πιάσει μια άρνηση να κάνω οτιδήποτε λόγω ζέστης.
Τελευταία εβδομάδα με σχεδόν κανονικό πρόγραμμα. Έχουν σταματήσει 2 άτομα που τελείωσαν με τις εξετάσεις και ήδη έχω χαλαρώσει αρκετά.
Η μέρα ξεκίνησε λοιπόν κάπως έτσι...


Βέβαια ο καιρός δεν βοηθούσε και πολύ για βόλτες...


Εντελώς τροπικό κλίμα, μια πολυ λαμπερός ήλιος και ζέστη και μια καταιγίδα με καταρρακτωδη βροχή. Τι να τον κάνουμε τον Αγιο Δομίνικο. Το ίδιο είμαστε!!!

Τις Δευτέρες το απόγευμα πλέον ΔΕΝ έχω μάθημα! Αυτό σημαίνει Body Combat ρε φίλε... Τη Δευτέρα....



Το ξέρω ότι δεν το καταλαβαίνετε, αλλά όποιος ξέρει, καταλαβαίνει....
Επίσης εννοείται ότι έχει αρχίσει πιο εντατικά το γυμναστήριο. Περιμένω πως και πως να μπορώ να πηγαίνω στα μαθήματα πιο εντατικά. Και να ξεκινήσω να δοκιμάζω και άλλα μαθήματα και σε άλλα γυμναστήρια όπως κάνω κάθε χρόνο.


Τώρα που ανοίγει ο καιρός επίσης είναι καιρός για βόλτες...


Τι άλλο; Α! Πήγα για συνέντευξη σε φροντιστηριο! Μια χαρά πήγε αλλά ζήτησα αξιοπρεπές ωρομίσθιο (εκεί μάλλον τα χαλάσαμε αφου δεν με ειδοποίησαν! :) )

Το highlight της εβδομάδας όμως ήταν η δημιουργία ενός chat group. Άνοιξε στην αρχή για να μοιραζόμαστε σεμινάρια και πληροφορίες εμείς οι Βόρειες.... καταλήξαμε να μοιραζόμαστε τα πάντα, από συνταγές μαγειρικής, μέχρι και ανησυχίες ....
Η πλάκα είναι ότι είμαστε όλες τόσο διαφορετικές αλλά τόσο ίδιες ταυτόχρονα. Κι ενώ δεν τα γνωρίζω τα κορίτσια τόσο καλά, πάντα είναι εκεί κάποια να πει ένα καλό λόγο για την άλλη.
Στιγμές (μαθήματος και μη)

  • Είμαι στο δρόμο χτες για μάθημα. Εκεί που περίμενα στο φανάρι, βλέπω μια γνωστή μου κοπέλα από το παλιό γυμναστηριο που πήγαινα. Ενώ τόσο καιρό μου μιλούσε στον ενικό (αν και αρκετά μικρότερη μου πρεπει να παραδεχτώ), ξαφνικά ακούω ένα "γειά σας, τι κάνετε; πηγαίνετε για μάθημα;" Οπα λεω από μέσα μου.... τόσο πολύ φαίνεται ότι γέρασα;;; #χρειάζομαι_γενικό_ρεκτιφιέ
  • Έχουμε μαθημα στις 4. Μου στέλνει μήνυμα. «Δε θα νυσταζω σημερα! Εχω κέφια!» Εσυ εχεις κέφια, εγω δεν ξέρω σε τι κατασταση θα ειμαι... 😜 Τελικά κοιμόταν όρθια
  • Αυτό το πράγμα που τους πιάνει πριν τις εξετάσεις και παίρνουν εξτρα βιβλία και κάνουν τεστ και γράφουν 20 εκθέσεις τη φορά ποιος τους το έχει μάθει, ας μου πει κάποιος... 

  • Έχουμε και φιλοσοφικές ανησυχίες βεβαίως βεβαίως....



Αυτα.... Θα επιστρέψω με πιο ενδιαφέροντα νέα την επόμενη εβδομάδα... I promise...
😜